Carol van Herwijnen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Carol van Herwijnen
Carolvanherwijnen.jpg
Algemene informatie
Geboren 21 juni 1941
Overleden 7 juli 2008
Land Nederland
IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Carol van Herwijnen (Laren (Noord-Holland), 21 juni 1941 – Amsterdam, 7 juli 2008) was een Nederlands acteur. Tot zijn dood woonde hij te Amsterdam-Buitenveldert.

Inhoud

[bewerken] Levensloop

Carol van Herwijnen groeide op in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog met zijn jonge moeder, die net 20 was toen hij geboren werd. Zijn vroegste herinneringen stamden ook uit de oorlog, toen hij tijdens de Hongerwinter in 1944-1945 als stadskind naar Ommen werd gebracht waar hij de bevrijding door de Canadezen meemaakte, die hij zich nog goed herinnerde. Na een jaar kunstnijverheidsschool, de latere Rietveldacademie, ging hij naar de toneelschool. Daar raakte hij voor het leven bevriend met klasgenote Wieteke van Dort, en hij kwam vaak bij haar familie thuis over de vloer. In 1965 deed Van Herwijnen eindexamen aan de Amsterdamse Toneelschool. Zijn eindexamenklas werd bekroond met de Top Naeff prijs. In deze klas zaten ook Marja Kok, Rudolf Lucieer, Sjoukje Hooymaayer, Krijn ter Braak en Jeroen Krabbé. Hij debuteerde in 1965 bij Toneelgroep Studio te Amsterdam.

In 1966 won hij het I.C.C. Concours. Vorige winnaars waren onder andere Henk van Ulsen en Peter Oosthoek. In 1967 studeerde hij een jaar met een beurs van 7Up aan de American Musical and Dramatic Academy te New York.

Carol van Herwijnen in 1976

Van Herwijnen was gedurende enkele decennia te zien op toneel, televisie en film. Hij vertolkte hoofdrollen in stukken van onder meer Shakespeare, Brecht, Tsjechov en Sartre. Sinds 1968 is Van Herwijnen vaak te zien geweest in volgende televisieseries:Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?, Floris, "Stemmen" (met Wim T. Schippers), Toen was geluk heel gewoon, Charlotte Sophie Bentinck (film), Otje (als burgemeester), Baantjer, Grijpstra & De Gier en Flikken Maastricht. Een van de films waaraan Van Herwijnen heeft meegewerkt was de Amerikaanse Cheech & Chong-film "Still Smokin'", een Engelstalige cult-classic.

In 1988 is hij onderscheiden met de belangrijkste Nederlandse toneelonderscheiding, de Louis d'Or, voor zijn spel in "Om het af te leren" (One for the road) van de Engelse schrijver Harold Pinter.

Legendarisch was Van Herwijnen in zijn vertolking van de frivole notaris Henk G. Born in de comedy We zijn weer thuis van Wim T. Schippers.

In zijn sterfjaar 2008 was Van Herwijnen nog steeds actief in de Nederlandse toneel- en filmwereld en als stemacteur. Zijn markante stem met goede dictie en goede uitspraak van het Nederlands was veelvuldig te horen in tekenfilms, reclames en radiospots. Zo heeft hij bijvoorbeeld de titelsong van SpongeBob SquarePants gezongen en deed hij de stem van de "Nieuwslezer" en "De Vliegende Hollander" in de beroemde cartoonserie. Zijn stem was te horen als Grote Smurf bij de televisieserie de Smurfen, in Stuart Little en in Bambi als de uil.

Carol van Herwijnen met een vriend in Tuschinski in 2007
Carol van Herwijnen thuis met een vriend in 2006

[bewerken] Privé

In zijn vrije tijd reisde Van Herwijnen veel naar Duitsland, waar hij vaak verbleef in Berlijn en waar hij naar eigen zeggen graag had willen werken. Hij was een fervent kunstverzamelaar en kunstkenner en bezocht veelvuldig openingen van tentoonstellingen in galeries[1] en musea en heeft ook zelf regelmatig openingen van exposities verricht, zoals in het Singer museum in zijn geboorteplaats Laren. Van Herwijnens grootvader was de kunstschilder Jan van Herwijnen. Van Herwijnen was bevriend met de ouders van Pia Douwes, die een kunsthandel bezitten. Naast tentoonstellingen bezocht Van Herwijnen veel theatervoorstellingen, films en restaurants. Hij ging in Amsterdam overal heen op zijn fiets en bleef zo in goede conditie. Hij was een groot liefhebber van Disney en alles wat ermee te maken had en had thuis een groot bed vol met Disneyknuffels. Zijn hele huis stond en hing vol met allerlei kunst, zowel klassiek als modern, en hij combineerde een uiteenlopende stijl van antiek en modern meubilair. In een glazen vitrine lagen allerlei toneelparafernalia, zoals zijn Louis d'Or-medaille. Van Herwijnen is altijd actief gebleven, ook met eigen projecten waaraan hij schreef en onderzoek voor deed.

[bewerken] Laatste jaren

In 2007 initieerde Van Herwijnen samen met bevriende collega Huib Rooymans de voorstelling "Adres Onbekend", een toneelbewerking naar het boek van de Amerikaanse schrijfster Katherine Kressmann Taylor uit 1938 over een vriendschap die vergiftigd wordt door de opkomst van het nazisme. Het boek is een novelle in briefvorm en in het theaterstuk werd ook door Van Herwijnen en Rooymans vastgehouden aan die vorm waarin de beide personages de brieven die ze aan elkaar blijven schrijven voorlezen aan de zaal, zonder elkaar daarbij aan te kijken. De regie was in handen van Dick Top.

In 2008 volgde er een nieuwe tournee van het stuk 'Adres Onbekend', dat wegens groot succes geprolongeerd werd. Van Herwijnen zou op het rondreizend theaterfestival De Parade (12 juni - 17 augustus 2008) een opmerkelijke rol spelen als vrouw in het stuk Bouillabaisse (een conceptuele zwarte komedie van 40 min.) tussen 2 juli en 16 augustus in Den Haag, Utrecht en Amsterdam. Hij heeft dat ook enkele keren gedaan in Den Haag, maar door zijn plotselinge overlijden op 7 juli 2008 is daar te vroeg een eind aan gekomen.[2]

Van Herwijnen werd op 16 juli 2008 begraven op de beroemde Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied. Onder grote publieke belangstelling was er eerst een afscheidsbijeenkomst waar een aantal familieleden, zoals zijn zus, en vrienden en collega's als Wieteke van Dort en Henk van Ulsen spraken, waarna Van Herwijnen op zijn laatste tocht werd begeleid en werd bijgelegd in het graf van zijn moeder.

[bewerken] Filmografie

[bewerken] Stemacteur

[bewerken] Toneel (kleine selectie)

  • Een kannibaal als jij en ik - musical (van Bram Vermeulen & Freek de Jonge) 1975 - rol "Bom Duiten"
  • Schandaal in Holland
  • Baal
  • Lang ben ik vroeg gaan slapen
  • Voor het pensioen
  • Driekoningenavond
  • Macbeth
  • Moeder Courage
  • De Barones (2005-2006)
  • Adres Onbekend (2007)

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. ↑ "Carol van Herwijnen op opening tentoonstelling"
  2. ↑ Het stuk wordt hernomen vanaf 12 juli in Utrecht en zijn rol wordt overgenomen door de regisseur Bart Oomen.
Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Carol_van_Herwijnen&oldid=29620589"
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren