Bram Vermeulen (artiest)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bram Vermeulen, 2003.

Abraham Gerrit (Bram) Vermeulen (Den Haag, 13 oktober 1946San Dalmazio, Italië, 4 september 2004) was een Nederlands zanger, componist, cabaretier, volleyballer en kunstschilder.

Biografie[bewerken]

Bram Vermeulen werd geboren als jongste zoon in een gezin met drie kinderen. Op zijn dertiende kwam hij onder de hoede van volleybaltrainer Cees van Zweeden die zijn talent voor balsporten herkende. Toen hij 16 jaar oud was, werd hij spelverdeler van de Nederlandse volleybalploeg. Gedurende de jaren zestig speelde hij 53 interlands.

Neerlands Hoop[bewerken]

In 1965 ging Vermeulen psychologie studeren in Amsterdam. Daar ontmoette hij Freek de Jonge en Johan Gertenbach. Ze vormden het trio Cabriolet, dat zonder veel succes optrad.[1] In 1968 stopte Vermeulen met zijn interlandcarrière om samen met De Jonge verder te gaan als Neerlands Hoop in bange dagen. Hij had vooral op het muzikale vlak een inbreng, met Vogelvrij en Fazant met zuurkool als kenmerkende liederen die hij ook zelf zong.

In 1979 ging Neerlands Hoop uit elkaar, omdat De Jonge de voorkeur gaf aan een solocarrière. Vermeulen was hier lange tijd teleurgesteld over.

Later zou hij in een televisie-interview over deze periode zeggen: "De ontwikkeling van Neerlands Hoop was de ontwikkeling van Freek. Pas daarná begon mijn ontwikkeling."

Solo[bewerken]

Vermeulen ging verder met het schrijven van teksten en boekte hiermee vooral in Vlaanderen veel succes.
Hij ontpopte zich als een veelzijdig artiest. "Zoals de bakker alleen bakker is als hij brood bakt, zo ben ik geen zanger. Zo ben ik Bram Vermeulen die soms zingt, soms liederen componeert, soms schildert, soms columns schrijft, soms boeken, soms theaterprogramma's maakt, soms strips tekent, soms televisieprogramma's maakt, soms gedichten schrijft, kortom, die zelden niets doet."[2]

In 1980 richtte Vermeulen een eigen groep op, Bram Vermeulen en De Toekomst. Op het gelijknamige album rekende hij af met de 'scheiding' met De Jonge. De singles Pauline en Politiek groeiden uit tot klassiekers.

Voor het tweede album Doe Het Niet Alleen ontving Vermeulen een Edison. Datzelfde jaar maakte hij zijn debuut als acteur in de film Achter Glas. In 1984 bracht hij het album Bram uit, waarvoor hij opnieuw een Edison kreeg. Daarna ging hij zich meer toeleggen op het maken van muziek voor theaterproducties.

Hierna volgde een muzikale pauze van een paar jaar waarin Vermeulen vooral televisiewerk deed. Zo presenteerde voor Veronica het televisieprogramma Action, bestaande uit zes afleveringen, waar hij een "enorme kater"[3] aan overhield.

In 1988 nam hij het album Rode Wijn op, geproduceerd door Boudewijn de Groot. Hiermee was hij zeer succesvol in Vlaanderen. Ook Dans Met Mij (1989) werd geproduceerd door De Groot.

In 1994 nam Vermeulen voor de Belgische afdeling van het Britse label Virgin Achter Mijn Ogen op, in 1995 gevolgd door de dubbel-cd Tijd / Vrije Tijd. Op Tijd was nieuw werk te horen. Op de mini-cd Vrije Tijd stonden onder andere twee oude liedjes van Neerlands Hoop, opnieuw opgenomen. Daarnaast ontving Vermeulen uit handen van Annie M.G. Schmidt de naar haar genoemde prijs voor zijn lied Een doodgewone jongen. Vermeulen zong het titelnummer op de Belgische cd Spelers & Drinkers (EMI, 1995), een ode aan Johan Verminnen.

Op uitnodiging van het In Flanders Fields Museum toerde Vermeulen in 2000 door Vlaanderen met een programma dat geheel gewijd was aan de Eerste Wereldoorlog en dat was gebaseerd op een boek van de Duitse schrijver Ernst Friedrich. Het programma Oorlog Aan Den Oorlog werd een voltreffer, maar werd in Nederland slechts één keer uitgevoerd. Hierbij moet opgemerkt worden dat Vermeulen geloofde in reïncarnatie: hij zou een Waalse officier in de Eerste Wereldoorlog geweest zijn[4], die geen Vlaams sprak zoals zijn soldaten.

In februari 2004 ging Vermeulen samen met Wigbert van Lierde drie maanden op tournee door Vlaanderen met het programma Mannen Maken Oorlog. Het gelijknamige boek bevatte liedteksten en tekeningen van Vermeulen.

Vermeulen had twee dochters. Sinds 1984 woonde en werkte hij samen met de actrice en regisseuse Shireen Strooker. Tijdens een vakantie in Toscane, Italië overleed Vermeulen onverwacht in zijn slaap aan een hartstilstand. Hij werd 57 jaar.

Hommage[bewerken]

In het najaar van 2005 en het voorjaar van 2006 bracht een aantal Nederlandse en Vlaamse muzikanten, onder wie Ernst Jansz en Pierre van Duijl, een hommage aan Vermeulen in de Vlaamse theaters. Zijn dochter Katarina zong een aantal nummers van haar vader.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Bram Vermeulen en de toekomst 1980 RCA PL 44017
Doe het niet alleen 1981 RCA PL 44021
Tegen de tijd 1982 WEA WEAN 58 468
Bram Vermeulen 1983 WEA 240 257 1
Rode wijn 1988 EMERGO EM 9570 2
Dans met mij 1989 EMERGO EM 9419 2
Vriend en Vijand 1991 EMERGO EM 9305 2
Achter mijn ogen 1994 VIRGIN 839 496 2
Tijd / Vrije tijd 1995 VIRGIN 841 117 2 (2cd)
Polonaise - Een stoet liederen 1996 VIRGIN 842 859 2
De beuk erin 1999 VIRGIN 472 032 2 (2cd)
Oorlog aan den Oorlog 2000 VIRGIN 850 340 2
Debestevanbramvermeulenvoltooidverledentijd 2001 VIRGIN 811 518 2
De verzameling 2002 eigen beheer
De mannen 2003 VIRGIN 593 401 2
Tijdloos - Verzameld 15-1-2005 39 17 VIRGIN 560 486 2 (compilatie)
Terugblik (Eerste 4 albums op 3 cd's) 2006 BisArt 67002 (3cd)
Hommage aan Bram (live registratie Carré) 2006 VARA VCD 6301097 (2cd)(Diverse artiesten)
Essential Bram Vermeulen 2006 EMI 00946 3362442 9
Platinum Collection 2007 EMI BELGIUM 50999 5099812 8 (3cd)

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Pauline 1980 RCA VICTOR PB 4552
Politiek 13-9-1980 tip RCA VICTOR PB 4561

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
De wedstrijd - - - - - - 866 713 542 983 780 834 925 906 939

Prijzen[bewerken]

  • 1981: Edison voor Doe Het Niet Alleen
  • 1984: Edison voor Bram
  • 1994: Annie M.G. Schmidt-prijs voor Een doodgewone jongen
  • 2005: Frontier Science Award (postuum)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Zie het NOVA-archief, februari 2004.
  2. Zie www.bramvermeulen.nl.
  3. Uit een interview met Maarten Slagboom, mei 1991.
  4. Hij was een Waalse officier ..., De Telegraaf, 26 september 2008

Externe links[bewerken]