Sneeuwwitje en de zeven dwergen (1937)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen
Titelkaart van de originele versie van de film uit 1937
Titelkaart van de originele versie van de film uit 1937
Regie David Hand
William Cottrell
Wilfred Jackson
Larry Morey
Perce Pearce
Ben Sharpsteen
Producent Walt Disney
Scenario Gebroeders Grimm (sprookje)
Ted Sears
Richard Creedon
Otto Englander
Dick Rickard
Earl Hurd
Merrill De Maris
Dorothy Ann Blank
Webb Smith
Hoofdrollen zie rolverdeling
Muziek Frank Churchill
Paul Smith
Leigh Harline
Distributie RKO Radio Pictures
Première 21 december 1937
Genre Animatie
Speelduur 83 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $1.488.423
Opbrengst $184.925.486[1]
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film
Disney

Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen (originele titel Snow White and the Seven Dwarfs) is een Amerikaanse animatiefilm uit 1937, geproduceerd door Walt Disney. Het verhaal van de film is gebaseerd op het gelijknamige sprookje dat opgetekend werd door de Gebroeders Grimm.

De film betekent voor zowel Disney als animatiefilms in het algemeen een mijlpaal. Het was de allereerste Amerikaanse animatiefilm die langer dan een uur duurde, en de eerste in de lange reeks films van Disney. De film werd uitgebracht door RKO Radio Pictures. De film was een van slechts twee animatiefilms die in 1997 werd opgenomen in American Film Institute’s lijst van 100 beste films. In 1989 werd de film opgenomen in het National Film Registry.

Verhaal[bewerken]

De film volgt het verhaal uit het sprookje Sneeuwwitje. De film wordt ingeleid door een verteller die de huidige situatie uitlegt: Sneeuwwitje, een prinses, woont bij haar jaloerse en uitermate ijdele stiefmoeder, die in de film enkel wordt omschreven als “de koningin”. Bang dat Sneeuwwitje op een dag mooier zal worden dan zij, laat de koningin haar altijd vuil werk opknappen. Via een magische spiegel controleert de koningin dagelijks of zij nog altijd de mooiste van het land is.

Op een dag wordt de angst van de koningin toch werkelijkheid: Sneeuwwitje is duizend maal mooier dan zij. Onmiddellijk geeft ze een jager het bevel om Sneeuwwitje naar het bos te brengen, en daar te vermoorden. Als bewijs moet hij haar hart terugbrengen. De jager kan dit echter niet over zijn hart verkrijgen en adviseert Sneeuwwitje in plaats daarvan om te vluchten. Om de koningin te laten denken dat ze wel dood is geeft hij haar het hart van een hert.

Sneeuwwitje dwaalt door het donkere bos dat steeds donkerder en enger wordt. Op een moment valt ze neer op een open plek en begint te huilen. Enkele dieren merken haar op en beginnen nieuwsgierig aan haar te snuffelen. Even later zijn ze samen aan het zingen. Dan vraagt Sneeuwwitje of de dieren toevallig nog een huisje weten, en zo komt ze terecht in het huisje van de zeven dwergen.

De dwergen keren huiswaarts

Doordat de dwergen elke dag de hele dag aan het werk zijn komen ze thuis nooit toe aan zaken als schoonmaken. Het huis is dan ook een enorme bende. Op voorwaarde dat ze voortaan voor hen kookt en schoonmaakt mag Sneeuwwitje blijven.

Door haar magische spiegel ontdekt de koningin echter het bedrog van de jager en de locatie van Sneeuwwitje. Ze besluit de situatie zelf op te lossen. Ze vermomt zich met een toverdrank als een oude dame en maakt een giftige appel die degene die ervan eet in een diepe, schijndode slaap zal doen belanden. Ze bezoekt de nietsvermoedende Sneeuwwitje bij het huisje van de dwergen en zorgt ervoor dat ze van de appel eet. De dieren in de buurt van het huisje doorzien de vermomming van de koningin en waarschuwen de dwergen, maar die komen te laat om de koningin tegen te houden. Uit woede voor wat ze gedaan heeft volgen de dwergen haar naar de rand van een steile klif. De koningin probeert een groot rotsblok naar beneden te duwen om de dwergen af te schudden, maar voor ze hierin slaagt slaat de bliksem naast haar in en valt ze van de klif haar dood tegemoet.

De dwergen kunnen het niet aan om de dode Sneeuwwitje te begraven. In plaats daarvan maken ze een glazen kist waarin ze kan rusten. Seizoenen gaan voorbij. Zo lang dat de verteller de film moet onderbreken om de huidige situatie te vertellen. Tot op een dag een prins, die aan het begin van de film al kennis had gemaakt met Sneeuwwitje, het huisje bezoekt. Hij kust haar en verbreekt zo de vloek. Ze trouwen en leven samen nog lang en gelukkig.

Personages[bewerken]

  • Sneeuwwitje: ze is het hoofdpersonage van de film. Ze heeft zwart haar, en een sneeuwwitte huid. Volgens de toverspiegel is ze de mooiste van het land, daarom wil de koningin haar vermoorden.
  • Koningin: deze jaloerse dame vindt zichzelf de mooiste van het land. Ze heeft een toverspiegel, en zo ontstaan de legendarische woorden "Spiegeltje, Spiegeltje aan de wand, wie is de mooiste van het land?" Wanneer de spiegel antwoordt dat Sneeuwwitje de mooiste is, geeft ze de jager de opdracht om Sneeuwwitje te vermoorden.
  • Prins: heeft een heel belangrijke rol in het verhaal. In het begin van de film leert hij Sneeuwwitje kennen en wordt hij verliefd op haar, op het einde ziet hij Sneeuwwitje in een glazen kist en geeft haar een kus, waardoor Sneeuwwitje weer tot leven komt. Hierna rijdt de prins samen met Sneeuwwitje weg op een paard en leven ze nog lang en gelukkig.
  • Jager: heeft niet echt een belangrijke rol. Hij krijgt de opdracht om Sneeuwwitje te vermoorden, maar hij komt terug met een varkenshart. Wat er daarna met hem gebeurd is, weet niemand.
  • De Zeven Dwergen
    • Doc: de hoofddwerg, hij verspreekt zich vaak en kan de zegswijzen niet uit elkaar houden. Hij is ook degene die de diamanten test in de mijn.
    • Stoetel: waarschijnlijk de grappigste dwerg, ook de enige zonder baard; hij kan niet praten en is altijd het slachtoffer van de andere dwergen.
    • Giechel: blijft meer op de achtergrond en houdt van lachen.
    • Grumpie: deze kwade en chagrijnige dwerg verandert in de loop van het verhaal tot een lieve en meelevende dwerg, zijn mening over vrouwen is niet voor de poes.
    • Niezel: blijft meer op de achtergrond, maar wordt wel gekenmerkt door zijn genies
    • Bloosje: blijft meer op de achtergrond; als men hem aanspreekt, begint hij spontaan te blozen.
    • Dommel: blijft meer op de achtergrond, hij valt overal in slaap en wordt ook gekenmerkt door de vlieg die steeds om zijn neus zoemt.

Rolverdeling[bewerken]

De film verscheen oorspronkelijk in het Engels, en is in de loop der jaren meerdere malen nagesynchroniseerd voor de Nederlandstalige markt. Een overzicht van de verschillende stemacteurs:

Engels Stem Nederlands Stem in de 1e versie (1938) Stem in de 2e versie (1984) Stem in de 3e versie (1990)
Snow White Adriana Caselotti Sneeuwwitje Cecilia Bach (spraak) & Frieda van Hessen (zang) Bernadette Kraakman Bernadette Kraakman
Doc Roy Atwell Doc Johan Kaart Jules Croiset Jules Croiset
Happy Otis Harlan Giechel Wam Heskes Wim T. Schippers Wim T. Schippers
Grumpy Pinto Colvig Grumpie Louis de Bree Coen Flink Coen Flink
Sleepy Pinto Colvig Dommel Lucas Wensing Harrie Geelen Harrie Geelen
Sneezy Billy Gilbert Niezel Frits van Dijk Harrie Geelen Harrie Geelen
Bashful Scotty Mattraw Bloosje Coen Hissink Paul Haenen Paul Haenen
Dopey Eddie Collins/Mel Blanc (scream) Stoetel - - -
The Prince Harry Stockwell De Prins Lex Karsemeijer Robert Long Marcel Reijans
The Queen Lucille LaVerne De koningin Tilly Perin-Bouwmeester Marlies van Alcmaer Liz Snoijink
The Witch Lucille LaVerne De koningin (als heks) Tilly Perin-Bouwmeester Marlies van Alcmaer Marjol Flore
Magic Mirror Moroni Olsen Toverspiegel Paul Huf Hero Muller Lou Landré
Huntsman Stuart Buchanan Jager Coen Flink Cees van Oyen

Achtergrond[bewerken]

Verschillen met het sprookje[bewerken]

In grote lijnen volgt de film het sprookje zoals de Gebroeders Grimm dat oorspronkelijk hadden opgetekend. Er zijn echter een paar verschillen:

  • In het sprookje komt ook Sneeuwwitjes echte moeder voor. Zij wordt in de film niet gezien, noch wordt er over haar gesproken.
  • In het sprookje bezoekt de koningin het huisje drie keer, maar de eerste twee keer mislukt haar aanslag. In de film komt ze maar een keer langs.
  • In het sprookje wordt de betovering niet verbroken door de kus, maar doordat tijdens het transport van de glazen kist naar het kasteel van de prins het stukje appel losschiet uit Sneeuwwitjes keel.
  • In het sprookje ontmoeten Sneeuwwitje en haar stiefmoeder elkaar nog een keer op de bruiloft tussen Sneeuwwitje en de prins. Ze wordt gearresteerd en veroordeeld tot het dragen van hete ijzeren schoenen tot haar dood, terwijl ze in de film wegvluchtte nadat de dwergen te weten kwamen dat ze Sneeuwwitje doodde. Ze klom op een hoge rots om een grote steen over de dwergen te laten rollen maar door de bliksem brak het stuk rots waar ze opstond en viel ze naar beneden en de rots die ze op de dwergen wilde laten rollen volgde haar naar beneden. Met haar dood als gevolg.
  • In het sprookje worden de dwergen niet bij naam genoemd. De namen voor de dwergen werden tijdens de productie door Disney gekozen uit een lijst van 50 mogelijke namen. Alleen de naam Grumpy was al ruim van tevoren bedacht door Disney.[2]

Productie[bewerken]

Walt Disney stelt elk van de zeven dwergen voor aan het publiek in een scène uit de originele uitgave van de film.

De voorproductie van de film begon al in 1934. In juni 1934 onthulde Walt Disney voor het eerst aan de New York Times dat hij bezig was met de film.[3] Voor de productie van de film was Disney vooral bekend van korte animatiefilmpjes. Met de film hoopte Disney zijn markt uit te kunnen breiden.[4] Hij rekende voor de film een budget van $250.000, ongeveer 10 keer zoveel als het productiebudget voor de korte filmpjes.[3][3]

Walt Disney kwam flink wat problemen tegen bij het produceren van de film. Zowel zijn broer/zakenpartner Roy Disney en zijn vrouw Lillian zagen niks in de productie van een lange speelfilm.[4] Ook de filmindustrie van Hollywood was sceptisch over Disney’s plan. Disney kreeg nauwelijks financiële steun, en moest een hypotheek op zijn huis nemen om de film te kunnen financieren. De kosten voor de film bleken veel groter dan gepland, en stegen tot $1.488.422,74[5], destijds een recordbedrag voor een film.

De film was drie jaar in productie, mede omdat Disney de kwaliteit van de film hoog in het vaandel had staan. Veel tekentechnieken die later standaard werden voor animatiefilms moesten speciaal voor de productie van Sneeuwwitje worden uitgevonden, zoals een manier om menselijke personages realistisch te tekenen.


Liedjes[bewerken]

De liedjes in de film werden gecomponeerd door Frank Churchill en Larry Morey. Paul J. Smith en Leigh Harline componeerden de overige achtergrondmuziek. Omdat Disney ten tijde van de productie nog niet beschikte over zijn eigen muziekstudio, werden de auteursrechten op de liedjes geregeld via de studio Bourne Co.. Deze studio behield de rechten tot Disney ze later terug wist te krijgen.

De liedjes in de film zijn:

  • Hé-ho!
  • Eens komt mijn prins terug
  • Wenslied
  • Ook al heb je verdriet...
  • Een fluitje van een cent
  • Jodellied

Ontvangst[bewerken]

Sneeuwwitje en de zeven dwergen ging in première in het Carthay Circle Theater op 21 december 1937, en werd in tegenstelling tot wat veel critici vooraf hadden verwacht een groot succes. Zelfs veel mensen die aanvankelijk tegen Disney’s plan waren om de film te maken feliciteerden hem nadien met het resultaat. Het tijdschrift Time besteedde een groot artikel aan de film, en ook in de New York Times verscheen een artikel getiteld "Thank you very much, Mr. Disney.".

Bij de originele uitgave bracht de film wereldwijd acht miljoen dollar op. Door de vele heruitgaven en verkoop van video’s in de loop der jaren is de opbrengst inmiddels gestegen naar $184.925.486.

Prijzen en nominaties[bewerken]

  • Disney ontving voor deze eerste tekenfilm die langer dan één uur duurt, een speciale Academy Award, de Honorary Award. Voor de gelegenheid werd het traditionele beeldje van de Oscar hiervoor vervangen door een groot beeld en zeven kleintjes.
  • Ook werd de film nog genomineerd voor een Oscar voor de beste muziek (Leigh Harline).
  • De film won in 2002 de Amerikaanse prijs voor Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films Saturn Award voor beste DVD Klassieke Film Release.
  • Bij de DVD Exclusive Awards won ze in 2001 de Video Premiere Award in de categorie Best overall new extra features en Library Title die naar David Jessen ging. Tévens werd Sneeuwwitje hierbij genomineerd voor twee ander Video Premiere Awards in de categorieën Best DVD Menu Design en Best New, Enhanced or Reconstructed Movie Scenes (voor respectievelijk: Jeff Kurtti (producer) en Michael Pellerin (producer) (Buena Vista)).
  • De Motion Picture Screen Cartoonists Awards won de inmiddels overleden Walt Disney in 1987 postuum als een Special Award ter ere van de 50jarige verjaardag van de film.
  • Ook de National Film Preservation Board kende aan deze film in 1989 de titel National Film Registry toe.
  • Ook bij de New York Film Critics Circle Awards van 1939 won Walt Disney een Special Award voor deze film.
  • Bij het filmfestival van Venetië won Walt Disney als producer in 1938 ook een zogenaamde Grand Biennale Art Trophy.

Walk of fame[bewerken]

Sneeuwwitje staat ook op de Walk of Fame. Er staat wel bij dat er sprake is van een "motion picture". Vanaf welk jaar is niet bekend, maar hij is te zien bij 6912 Hollywood Blvd.

Trivia[bewerken]

  • De eerste Nederlandse nasynchronisatie van Disneys Sneeuwwitje kwam uit 1938 met Cecilia Bach als stem van Sneeuwwitje. De stemmenregie werd gedaan door Max Tak en Kurt Gerron.[6] In 1984 is hij opnieuw nagesynchroniseerd, ditmaal door Harrie Geelen. In de jaren 90 zijn enkele stemmen voor de 3e nasynchronisatie vervangen. Er was ook een langspeelplaat verkrijgbaar, die later ook op cassette is verschenen. Hierop stond het luisterverhaal in het kort met enkele liedjes. Deze liedjes hadden andere arrangementen en toonsoorten dan de liedjes in de film. Onder andere Helen Shepherd en Piet Ekel verleenden hier hun stemmen aan. Dit wordt vaak verward met de eerste nasynchronisatie van de film.
  • Bij de productie loofde Disney een speciale bonus uit voor visuele grapjes. Elke tekenaar die een goede visuele grap bedacht kon daarmee 5 dollar verdienen.
  • De koningin van Onderland uit Jommeke werd geïnspireerd, door Jef Nys, op de boze koningin uit deze tekenfilm.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Snow White and the Seven Dwarfs. Box Office Mojo Geraadpleegd op 2009-06-10
  2. Gabler, Neal (2007). Walt Disney: The Biography 7 (17): 92 . ISSN:0037-4806.
  3. a b c Barrier, Michael, Hollywood Cartoons: American Animation in Its Golden Age, Oxford University Press, New York., 1999, p. 125–126 ISBN 0-19-516729-5.
  4. a b Thomas, Bob, Disney's Art of Animation: From Mickey Mouse to Beauty and the Beast, [[Hyperion (uitgever)|]], New York., 1991, p. 66 ISBN 1-56282-899-1.
  5. Barrier, Michael, Hollywood Cartoons: American Animation in Its Golden Age, Oxford University Press, New York., 1999, p. 229 ISBN 0-19-516729-5.
  6. Jewish Historical Museum
Animatiefilms: Sneeuwwitje en de zeven dwergen (1937) · Pinokkio (1940) · Fantasia (1940) · Dombo (1941) · Bambi (1942) · Saludos Amigos (1942) · De Drie Caballeros (1944) · Make Mine Music (1946) · Vrij en Vrolijk (1947) · Melody Time (1948) · De Avonturen van Ichabod en meneer Pad (1949) · Assepoester (1950) · Alice in Wonderland (1951) · Peter Pan (1953) · Lady en de Vagebond (1955) · Doornroosje (1959) · 101 Dalmatiërs (1961) · Merlijn de Tovenaar (1963) · Jungle Boek (1967) · De Aristokatten (1970) · Robin Hood (1973) · Het Grote Verhaal van Winnie de Poeh (1977) · De Reddertjes (1977) · Frank en Frey (1981) · Taran en de Toverketel (1985) · De Speurneuzen (1986) · Het Dappere Broodroostertje (1987) · Oliver & Co. (1988) · De kleine zeemeermin (1989) · De Reddertjes in Kangoeroeland (1990) · Belle en het Beest (1991) · Aladdin (1992) · The Lion King (1994) · Pocahontas (1995) · De Klokkenluider van de Notre Dame (1996) · Hercules (1997) · Mulan (1998) · Tarzan (1999) · Fantasia 2000 (1999) · Keizer Kuzco (2000) · Dinosaur (2000) · Atlantis: De Verzonken Stad (2001) · Lilo & Stitch (2002) · Piratenplaneet (2002) · Brother Bear (2003) · Paniek op de Prairie (2004) · Chicken Little (2005) · Meet the Robinsons (2007) · Bolt (2008) · De prinses en de kikker (2009) · Rapunzel (2010) · Wreck-It Ralph (2012) · Frozen (2013)
Live-action/animatie: The Reluctant Dragon (1941) · Victory Through Air Power (1943) · Melodie van het zuiden (1946) · So Dear to My Heart (1949) · Mary Poppins (1964) · Heksen & Bezemstelen (1971) · Peter en de Draak (1977) · Who Framed Roger Rabbit (1988) · Enchanted (2007)
DisneyToon Studios: DuckTales: Het Geheim van de Wonderlamp (1990) · A Goofy Movie (1995) · Doug's 1st Movie (1999) · Teigetjes Film (2000) · Het Speelplein: De Grote Vakantie (2001) · Terug naar Nooitgedachtland (2002) · Jungle Boek 2 (2003) · Knorretje's Grote Film (2003) · Teacher's Pet (2004) · Poeh's Lollifanten Film (2005) · Bambi II (2006) · Tinker Bell (2008)
Overig: The Nightmare Before Christmas (1993) · De reuzenperzik (1996) · Valiant (2005) · The Wild (2006) · Roadside Romeo (2008) · A Christmas Carol (2009) · Alice in Wonderland (2010)