High Performance File System

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

High Performance File System (HPFS) is een bestandssysteem speciaal ontwikkeld voor het OS/2-besturingssysteem om de tekortkomingen van het FAT-bestandssysteem weg te werken. Het was geschreven door Gordon Letwin en andere werknemers bij Microsoft. Het werd toegevoegd aan OS/2 versie 1.2, toen nog een product van de samenwerking van Microsoft en IBM.

Verbeteringen van HPFS zijn onder andere de ondersteuning van bestandsnamen met hoofd- en kleine letters, lange bestandsnamen (256 karakters, tegenover de 11 karakters van FAT), een efficiënter gebruik van schijfruimte (bestanden worden niet opgeslagen via 'multiple-sector' clusters, maar via een per cluster basis), een interne architectuur die items die verbonden met elkaar zijn dicht bij elkaar houdt, minder fragmentatie van de data en een centrale rootmap. Ook is er plaats voor 64 kB aan metadata per bestand.

Nadat IBM en Microsoft uiteengingen, ontwierp Microsoft NTFS, een uitbreiding van HPFS.