Huilen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huilend meisje
Bewening van Christus

Huilen (ook wel wenen, janken, schreien of grienen genoemd) is een universeel en typisch menselijk verschijnsel waarbij het lichaam tranen produceert, meestal door verdriet, pijn, onmacht, grote vreugde of ontroering.

Soorten

Soorten huilen:

  • Basaal huilen, bijvoorbeeld van kinderen. Aanvankelijk zonder, later met tranen. Bedoeld om eigen behoeften te bevredigen, zoals voedsel, troost bij pijn, hulp van anderen
  • Reflextraan, reactie van het oog op factoren buitenaf. Bijvoorbeeld stofje in het oog
  • Emotioneel huilen: bij verdriet, vreugde of ontroering

Volwassenen en huilen

Volwassenen huilen voornamelijk bij het verlies van dierbaren of wanneer ze niet weten hoe ze met een situatie moeten omgaan. Tot nu toe is er weinig wetenschappelijk onderzoek gedaan naar huilen bij volwassenen. Een belangrijke vraag die onbeantwoord was, is waarom volwassen mensen huilen. Wat is het nut? Om het antwoord te vinden op deze vraag onderzocht gezondheidspsychologe Michelle Hendriks de invloed van huilen op de lichamelijke en emotionele gesteldheid van de huilende persoon en de reacties van de mensen in de omgeving op het huilen. Ze ontkracht daarbij de veelgehoorde 'wijsheid' dat huilen zou opluchten. Hendriks liet zestig vrouwelijke studenten naar een neutrale en een emotionele film kijken. Voor, tussen en na de films werd geïnformeerd naar de stemming van de studenten en werd hun pijnwaarneming gemeten. Ook werden tijdens het bekijken van de films zeven lichamelijke parameters bepaald, onder andere hartslag, bloeddruk en ademhaling. Huilen tijdens de film verbeterde de stemming niet. Wel vond Hendriks bewijs dat huilen gepaard gaat met lichamelijke reacties die het herstel van de fysiologische balans bevorderen. Vóór het huilen neemt de hartslag bijvoorbeeld toe, na de huilbui weer af. Op basis van de timing van alle fysiologische veranderingen, concludeert Hendriks echter dat het huilen eerder een uiting dan de eigenlijke oorzaak is van het herstel.

Baby's en huilen

Door de eeuwen heen zijn tal van theorieën ontwikkeld waarom baby's bij geboorte huilen. Voorbeelden:

  • De baby begint te huilen omdat hij erg opziet tegen het leven
  • De ziel is verdrietig omdat bij de geboorte de mooie luxe woning wordt verruild voor een smerig lichaam
  • Baby's hebben heel lang hun adem moeten inhouden en moeten plotseling naar adem happen
  • Lichaam en hersenen zijn na de geboorte heel vochtig

De Zwitsers/Amerikaans ontwikkelingspsychologe Aletha Solter schreef een standaardwerk op het gebied van baby's (The Aware Baby) waarin huilen (ontladen) een belangrijk thema vormt. Belangrijk uitgangspunt in haar visie is dat alle baby's stress meemaken en dat huilen hun belangrijkste middel is om te ontladen. Het is volgens Solter van wezenlijk belang om baby's te laten huilen in plaats van eten geven, heen en weer schudden, een speen in de mond te doen en te proberen het huilen te stoppen. Solter spreekt van 'attachment-style parenting'.

Bronnen, noten en/of referenties
  • The Aware Baby 1984. Solter, Aletha Ph.D. (NL: Baby's weten wat ze willen 1991)
  • Tranen, waarom mensen huilen, 2011, Ad Vingerhoets