Huiszebraspin
| Huiszebraspin | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Vrouwtje met prooi. |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Salticus scenicus (Clerck, 1757[1]) |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Huiszebraspin
|
|||||||||||||
Huiszebraspin op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De huiszebraspin, ook wel zebraspringspin of harlekijntje (Salticus scenicus) komt voor in het Holartisch gebied, inclusief België[2] en Nederland,[3][4] en kan op zonnige dagen op vrijwel iedere buitenmuur worden aangetroffen, zelfs in de winter. Bij bedekt weer houden ze zich meer schuil in spleten. Dit spinnetje (5-7 mm) jaagt op het gezicht en is een goede springer die de prooi bespringt van enige centimeters.
Ze hebben vier paar ogen waarvan enkele zeer goed zijn ontwikkeld, waarmee zebraspinnen binoculair zien om afstand te schatten, maar ook vormen en kleuren waar kunnen nemen, ze jagen zelfs in de volle zon. De ogen zijn gebouwd als een telelens en hebben een beweeglijke retina zodat de spin zijn gezichtshoek kan veranderen zonder de ogen te bewegen (dat kan verder geen enkele spin). Vooral de voor-middenogen zijn sterk ontwikkeld. De mannetjes hebben sterk vergrote cheliceren (gifkaken) (afbeelding) die een rol spelen bij de balts.
Zebraspinnen maken geen web maar zekeren zich tijdens de jacht wel met een gesponnen draad waar ze aan blijven hangen als ze vallen. Ze nemen bladluizen en andere kleine prooien die met een pincet worden aangeboden graag aan.
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ Clerck, C. (1757) Svenska spindlar, uti sina hufvud-slågter indelte samt under några och sextio särskildte arter beskrefne och med illuminerade figurer uplyste. Stockholmiae, 154 pp.
- ↑ Soortenlijst van de Belgische Spinnen
- ↑ Helsdingen, P.J. van 2009. Catalogus van de Nederlandse spinnen. Versie 2009.2 Laatst bijgewerkt: 15 december 2009 PDF
- ↑ Nederlands Soortenregister versie 2.0, geraadpleegd op 16 oktober 2010
