Indian Railways

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over de Indian Railways, het overheidsbedrijf dat zorg draagt voor het treinverkeer in India. Zie het artikel Spoorwegen in India voor de spoorwegen in India in brede zin, waaronder de technische kant.

De Indian Railways (Hindi: भारतीय रेल, vertaling: Indiase spoorwegen), afgekort als IR, is een afdeling van de Indiase overheid die zorg draagt voor het functioneren van de spoorwegen in India. De Indian Railways valt onder het Ministerie van Spoorwegen. Het Ministerie wordt geleid door een in het kabinet zittende Minister van Spoorwegen (anno 2012 Mukul Roy). De afdeling wordt geleid door de Railway Board (spoorwegraad). Het hoofdkwartier van de Indian Railways bevindt zich in New Delhi.

Tot 2006 had de Indian Railways een monopolie op het treinverkeer in India[1]. Het opereert een van de grootste en drukste spoorwegnetten ter wereld, met dagelijks zo'n veertien miljoen passagiers en meer dan een miljoen ton vracht (2002[2]). De Indian Railways is met meer dan 1,6 miljoen werknemers de grootste commerciële of publieke dienstverlenende werkgever ter wereld.

De spoorwegen lopen door het hele land en had in 2002 een totale lengte van 63.140 km. In 2002 bezat de Indian Railways 216.717 wagonnen, 39.236 compartimenten en 7739 locomotieven. In 2002 reden er dagelijks 14.444 treinen, waarvan 8702 passagierstreinen. [2] Naast de langere afstanden, heeft de Indian Railways ook de lokale spoorwegen onder zijn hoede.

Geschiedenis[bewerken]

In 1853 reed de eerste passagierstrein in India van Bombay naar Thane. In 1947, het jaar van de onafhankelijkheid van India, waren er 42 spoorwegmaatschappijen. In 1951 werden deze maatschappijen genationaliseerd en tot een eenheid gesmeed. Het jaar daarop werden er zes zones ingesteld.

Naarmate de economie van India verbeterde werden vrijwel alle onderdelen van de spoorwegen in India zelf geproduceerd. Breedspoor werd de standaard en de Indian Railways begon met het elektrificeren van de spoorlijnen naar wisselstroom. In 1985 waren de laatste stoomlocomotieven uit de roulatie gehaald in het voordeel van diesel en elektrische locomotieven.

Onder Rajiv Gandhi werden er hervormingen doorgevoerd en in 1987 werd er in Bombay begonnen met de automatisering van het reserveringssysteem en in 1989 werden de treinnummers gestandaardiseerd in vier cijfers. In 1995 was het gehele reserveringssysteem geautomatiseerd.

Zones[bewerken]

Schematische kaart van zones en het spoorwegennet in India

Er zijn zestien zones. Elke zone wordt geleid door een General Manager (GM) die weer rapporteert aan de Railway Board. De zones bestaan op hun beurt weer uit een bepaald aantal divisies, die elk hun eigen hoofdkantoor hebben. Er zijn in totaal 67 divisies.

Nr. Naam Afk. Hoofdkantoor Opgericht op
 1. Northern Railway NR Delhi 14 april 1952
 2. North Eastern Railway NER Gorakhpur 1952
 3. Northeast Frontier Railway NFR Guwahati 1958
 4. Eastern Railway ER Calcutta April 1952
 5. South Eastern Railway SER Calcutta 1955
 6. South Central Railway SCR Secunderabad 2 oktober 1966
 7. Southern Railway SR Madras 14 april 1951
 8. Central Railway CR Bombay 5 november 1951
 9. Western Railway WR Bombay 5 november 1951
10. South Western Railway SWR Hubli 1 april 2003
11. North Western Railway NWR Jaipur 1 oktober 2002
12. West Central Railway WCR Jabalpur 1 april 2003
13. North Central Railway NCR Allahabad 1 april 2003
14. South East Central Railway SECR Bilaspur 1 april 2003
15. East Coast Railway ECoR Bhubaneshwar 1 april 2003
16. East Central Railway ECR Hajipur 1 oktober 2002
17. Konkan Railway[3] KR Navi Mumbai 26 januari 1998

De metro van Calcutta is in bezit van en wordt beheerd door de Indian Railways, maar is geen onderdeel van een zone. Bestuurlijk wordt het echter wel beschouwd als een zone.

Externe links[bewerken]

Bronnen en voetnoten
  1. "Indian Railways Plans 3 Trillion Rupees of Investment by 2012"
  2. a b Salient Features of Indian Railways
  3. Konkan Railway (KR) is opgericht als een zelfstandige semipublieke dochteronderneming.