Hindi

Hindi (हिन्दी, हिंदी (Hindī))
Gesproken in:	India, Pakistan, Nepal, Fiji en immigrantengemeenschappen in West-Europa en Noord-Amerika.
Sprekers:	ca. 337 miljoen sprekers als moedertaal en 790 miljoen in totaal
Rang:	3 tot 5
Taalfamilie	Indo-Europees Indo-Iraanse talen Indo-Arische talen Westelijk Hindi Hindoestani; ; ; ; ;
Alfabet:	Devanagari
Officiële status
Officieel in:	India
Taalorganisatie:	Central Hindi Directorate
Taalcodes
	ISO 639-1: hi, SIL: hin
Taalportaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Hindi (हिन्दी) is een in voornamelijk India gesproken Indo-Arische taal. Het is een gestandaardiseerde variant van het Hindoestani.

[bewerken] Status

Het Hindi is de primaire officiële taal van India en wordt in een groot deel van het noorden van dat land gesproken, ook als lingua franca. Het is de officiële taal of een van de officiële talen van de staten; Bihar, Chhattisgarh, Haryana, Himachal Pradesh, Jharkhand, Madhya Pradesh, Rajasthan, Uttarakhand en Uttar Pradesh. Daarnaast ook van Delhi en de unieterritoria de Andamanen en Nicobaren, en Chandigarh.

In het zuiden van India, waar Dravidische talen worden gesproken, die dus volstrekt niet verwant zijn aan de Indo-Europese Indo-Arische talen in het noorden, heeft de taal niet de status van een lingua franca.

[bewerken] Kenmerken

De taal wordt zuiver fonetisch geschreven in het Devanâgarî, net als het Sanskriet en Nepali. Hindi stamt af van diverse Prakriets en is uiteindelijk verwant aan het Sanskriet, maar heeft het stelsel van naamvallen van deze taal goeddeels verloren. De officiële standaard - de zogenaamde kharî bolî: "rechtopstaande spraak" - baseert neologismen op het Sanskriet. Er zijn nog slechts twee naamvallen: een neutrale naamval (te vergelijken met de nominatief-vorm) en een (meestal door een achterzetsel) geregeerde naamval:

De jongen zegt: larkâ kahtâ hai (neutraal)
De jongen zei: larke ne kahâ (geregeerd door ne)
Mijn naam: merâ nâma (neutraal)
Voor mij: mere liye (geregeerd door liye)

Verder wordt de taal gekenmerkt door het veelvuldig gebruik van samengestelde werkwoorden. Zo bestaat de tegenwoordige tijd van ieder werkwoord uit een tegenwoordig deelwoord en een persoonsvorm van het werkwoord hona (zijn).

Spreken: bolnâ
De jongen spreekt: larkâ boltâ hai
Het meisje spreekt: larkî boltî hai

De taal kent, net als bijvoorbeeld het Frans, twee geslachten: mannelijk en vrouwelijk.

[bewerken] Hindi en Urdu

Zie Hindoestani voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het Hindi en het Urdu zijn zeer aan elkaar verwant en velen beschouwen het daarom ook als dezelfde taal. Urdu, de nationale taal van Pakistan, wordt echter met het Arabische alfabet geschreven en kent veel meer Arabische en Perzische leenwoorden. Hoewel Urdu en Hindi onderling geheel begrijpelijk zijn, hechten Indiërs en Pakistani's eraan ze als verschillende talen te beschouwen.