Institutionele economie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De instititutionele economie is te beschouwen als een aanvulling op de traditionele neoklassieke micro-economie. De neoklassieke micro-economische theorie gaat over de werking van prijzen en markten. Een belangrijke aanvulling van de institutionele economie is dat deze theorie het bestaan van transactie- en informatiekosten in de analyse opneemt en een verklaring geeft voor het ontstaan van overheden, ondernemingen en instituties.

Een belangrijke grondlegger voor de institutionele economie was de Amerikaanse econoom Thorstein Veblen.[1]

Benaderingen[bewerken]

Binnen de institutionele economie worden drie benaderingen onderscheiden:

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ad Nagelkerke (1994). "De klassieke institutionele economie en de mainstream; een passage langs oude en nieuwe thema's". In: Beleid en Maatschappij, XXI, (5), september/oktober, 1994, p.217-229).