Intensievezorgverpleegkundige

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
IC-verpleegkundige aan het werk

Een intensievezorgverpleegkundige of IC-verpleegkundige is een verpleegkundige die op de intensievezorgafdeling van een ziekenhuis werkt.[1]

Het beroep[bewerken]

De IC-verpleegkundige is verantwoordelijk voor het verzorgen van mensen met een bedreigende of aanwezige ernstige stoornis van een of meerdere vitale functies. Hij of zij werkt op de afdeling samen met een intensivist.

Het grote verschil met de (gewone) verpleegkundige is dat een IC-verpleegkundige goed de vitale functies moet kunnen bewaken en hierop adequaat moet kunnen reageren. Een IC-verpleegkundige mag ook meer verpleegtechnische handelingen uitvoeren.

Ziektebeelden[bewerken]

Een IC-verpleegkundige moet kennis hebben van de specifieke zorg voor o.a. de volgende ziektebeelden die regelmatig op het IC aangetroffen worden:

Opleiding[bewerken]

België[bewerken]

Om in België IZ -verpleegkundige te worden, wordt aangeraden om in het bezit te zijn van de Bijzondere Beroepstitel Intensieve Zorgen en Spoedgevallenzorg bovenop het basis verpleegkunde diploma. Deze opleiding kan afgewerkt worden in 1 jaar als voltijds student, of in 2 jaar terwijl men werkt op een dienst Spoedopname of Intensieve Zorgen. Op elke dienst intensieve zorgen moet 75% van de verpleegkundigen in het bezit zijn van deze BBT (Bijzondere beroepstitel)..

Nederland[bewerken]

Om in Nederland IC-verpleegkundige te worden, dient men te beschikken over een diploma voor basisverpleegkundige niveau 4 of 5. IC-verpleegkundige is dus een specialisme in de verpleging. De opleiding duurt circa 2,0 jaar en is alleen in BBL-variant te volgen. Een IC-verpleegkundige die eventueel nog een CCU-diploma, SEH-diploma of anesthesie-medewerkerdiploma heeft, kan doorstromen voor de opleiding tot ambulanceverpleegkundige.

Bronnen, noten en/of referenties