International Classification of Diseases for Oncology

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De International Classification of Diseases for Oncology (ICD-O) is een op oncologie toegespitste uitbreiding van de International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems.

Momenteel is de derde versie van de ICD-O in gebruik (ICD-O-3), die is afgeleid van de ICD-10.

The ICD-O classificatie gebruikt voor de indeling twee assen: morfologie en topografie. De topografie is afgeleid van de ICD-10 C-sectie en beschrijft de (primaire) lokalisatie van de tumor. De morfologie betreft de aard van de tumor op basis van histologische of cytologische diagnose. Het vijfde cijfer van de morfologie-code geeft de mate van maligniteit aan:

0 goedaardig
1 twijfelachtig goedaardig of kwaadaardig
2 niet-invasief of in-situ
3 kwaadaardig
6 kwaadaardig (morfologie van metastase)

Voorbeeld: een Plaveiselcelcarcinoom gelokaliseerd in long wordt gecodeerd als: C34.9 M8070/3.

De ICD-O wordt gebruikt door de Nederlandse en Belgische Kankerregistraties.