Internetverslaving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Internetverslaving (ook wel cyberfrenie of cyberaddiction) is een benaming voor problematisch veel internetgebruik, dat niet langer voortkomt uit noodzaak, maar vanuit een innerlijke drang.

De afwijking werd genoemd als een satirische grap door de arts Ivan Goldberg in 1995. Hij nam gokverslaving als model voor zijn genepte beschrijving. Op de dag van vandaag weten de onderzoekers nog altijd niet of dit een werkelijk pathologische afwijking is die in DSM-V zou moeten worden opgenomen.

Inhoud

Symptomen [bewerken]

Internetverslaving kan zich uiten in de volgende symptomen:[1]

  • Langer online zijn dan gewoonlijk.
  • Erger verdiept zijn (bijvoorbeeld in een spel) dan normaal is.
  • Internet- of spelgebruik ontkennen en verstoppen voor anderen.
  • Ongehoorzaamheid aan tijdslimiet (of andere limieten, bijvoorbeeld opgelegd door ouders).
  • Afname van de belangstelling voor offline recreatie, zoals sport enz.
  • Afname van de belangstelling voor zelfverzorging zoals hygiëne, slaap en voedsel.
  • Sociale terugtrekking van familie en vrienden, terugtrekking van werk en/of school.
  • Geen plezier beleven aan activiteiten, tenzij online.
  • Voortzetten van een activiteit (bijvoorbeeld online spel), ondanks zijn negatieve fysieke, emotionele, relationele of professionele gevolgen.

Deze symptomen hoeven niet allemaal voor te komen bij een internetverslaving. Anderzijds betekent het voorkomen van één van de symptomen niet automatisch dat iemand verslaafd is. Iemand die veel gebruik maakt van het internet kan dit evengoed voor werk, studie of andere doeleinden doen. Er is pas sprake van verslaving wanneer er een innerlijke drang naar internetgebruik ontstaat en het normaal functioneren beïnvloed wordt.

Oorzaken [bewerken]

Het gebruik van internet begint meestal als een hobby. Er wordt vervolgens meer en meer tijd in gestoken. De internetgebruiker heeft het gevoel dingen te kunnen bereiken op het internet die ze niet kunnen bereiken in het echte leven. Daarom willen ze steeds meer in de virtuele wereld "leven". Vermoedelijk zijn sommige mensen gevoeliger voor verslavingen dan anderen. Zeker mensen die op hun werk de hele dag voor de computer zitten zullen minder geneigd zijn thuis nog eens hetzelfde te doen.[2] De mensen met problemen lopen een grotere risico. Een slechte relatie, het verlies van werk en langdurig ziek zijn, zijn de meest bekende oorzaken. De mensen sluiten zich af van de buitenwereld. Iemand die al aan een andere verslaving lijdt, loopt ook een grotere kans op internetverslaving.

Internetverslaving heeft verschillende vormen [bewerken]

Pornoverslaving. Een verslaving aan het bezoeken van pornosites. Er wordt dan ook van seksverslaving gesproken. Eén van de manieren voor een seksverslaafde om zijn behoefte te bevredigen, is het bekijken van porno. Het internet zorgt ervoor dat porno op grote schaal verspreid wordt.

Chatverslaving. Deze vorm van verslaving kan een oorzaak hebben in sociale druk. Om niet achter te lopen bij de rest, probeert iemand om altijd mee te chatten. Chatverslaving kan al op jonge leeftijd ontstaan: kinderen van 12 tot 15 jaar chatten het meest van iedereen. Maar ook mensen met bijvoorbeeld een slecht huwelijk kunnen verslaafd raken aan chatten. Dat kan ertoe leiden dat iemand van zijn chatvriendin meer gaat houden dan van zijn eigen vrouw. Het behoeft geen toelichting dat dat desastreus is voor een huwelijk.

Gameverslaving. Verslaving aan het spelen van games is onder jongeren de meest voorkomende verslaving. Vooral internetgames kunnen verslavend werken. In een internetgame voeren spelers uit de hele wereld voortdurend strijd met elkaar. Daarom is het nodig om met grote regelmaat de betreffende website te bezoeken. Er zijn voorbeelden bekend van spelers van het toentertijd populaire spel Runescape die om middernacht, onder de les, of op andere ongelegen momenten achter de pc 'moesten' kruipen.

Behandeling [bewerken]

Bij de behandeling van internetverslaving is het noodzakelijk aandachtig te zijn voor de invulling van de vrijgekomen tijd. Er bestaat een kans dat de persoon in een diep gat valt waardoor hij gevoeliger wordt voor depressies. Het opnieuw aanleren van een gezond dag -en nachtritme en het in contact komen met nieuwe vrienden is ook belangrijk in de behandeling.

De behandeling bestaat uit drie delen:

  • Motiverende gespreksvoering - Er wordt gekeken naar de voor -en nadelen van internetgebruik. De internetter moet zijn eigen afwegingen maken waarom hij wil stoppen met het problematische gedrag.
  • Zelfbeheersing: Het is beter het internetgebruik te verminderen in kleine stapjes, dit door zich bijvoorbeeld aan een maximale tijdsduur te houden. Om zijn daginvulling te veranderen is het belangrijk dat hij afspreekt met mensen in real life. Er is pas van zelfbeheersing sprake wanneer de internetter de uitlokkende factoren kent en leert wat hij in die situatie moet ondernemen. Deze factoren kunnen zijn:
    • Problematisch internetgebruik komt vaak voor bij mensen die een vervelende gebeurtenis meemaakten.
    • Negatieve gedachten: In het virtuele leven kan hij bevestiging krijgen en zich daardoor beter voelen.
    • Eenzaamheid
  • Terugvalpreventie - Het opnieuw in contact komen met het dagelijkse leven. Door oude contacten te herstellen kan de internetter terug zijn plek in het echte leven opnemen.

Externe link [bewerken]

Bron [bewerken]

  • Zinn, M., Behandeling van internetverslaving.. In: Psychopraxis, jaargang 10 (2008), nr. 5, p. 219-224.

Referenties [bewerken]

  1. http://www.zurinstitute.com/internetaddiction.html#assessment
  2. http://www.korrelatie.nl/themas/verslaving/dossiers/internetverslaving