Jeff Buckley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Jeffrey Scott Buckley (Anaheim (Californië), 17 november 1966 – Memphis (Tennessee), 29 mei 1997) was een Amerikaans singer/songwriter en gitarist.

Inhoud

[bewerken] Jeugd

Buckley werd geboren in Californië en kwam uit een muzikale familie. Z’n vader was de singer-songwriter Tim Buckley, die een aantal folk en jazz albums uitbracht aan het eind van de 60er, begin van de 70er jaren. Jeff heeft z’n vader nauwelijks gekend. Tot zijn achtste jaar was zijn naam Scott(y) Moorhead, naar zijn stiefvader. Na een ontmoeting met zijn vader was hij zodanig onder de indruk dat hij bij zijn geboortenaam, Jeff Scott Buckley, genoemd wilde worden. Buckley sr. stierf in 1975 aan een dodelijke cocktail van heroïne en morfine. De moeder van Jeff heeft een meer klassieke muzikale achtergrond (piano en cello). Jeff verhuist in z’n jeugd ongeveer elk jaar een keer. Hij leert zingen en gitaarspelen, en verlaat het ouderlijk huis op zijn zeventiende. Hij keert terug naar Los Angeles, om voor z'n brood te gaan musiceren.

[bewerken] Sin-é

Aan het begin van de 90er jaren verhuist Jeff naar New York. Daar leert hij Gary Lucas kennen, waarmee hij enige tijd samenwerkt. Ze treden onder de naam Gods and Monsters op in St.Ann's Church, New York. Waar later ook een tribute ter ere van zijn vader plaatsvindt. Jeff treedt ergens halverwege op. De platenindustrie weet dat hij "de zoon van" is. Maar niet meer dan dat. Hij maakt een verpletterende indruk op de platenbonzen (ook door zijn gelijkenis met zijn vader) en vertrekt met een broekzak vol visitekaartjes. Om zijn muziek ten gehore te brengen speelt hij geregeld in kleine zalen en kroegen. Sin-é is een van zijn favoriete kroegen, waar hij geregeld in zijn eentje met zijn stem en gitaar de zaal betovert. Tijdens deze memorabele optredens werden opnames gemaakt. Enkele van deze opnames resulteren in 1994 in de uitgave van z’n eerste mini livealbum Live at Sin-é. Dit album met deels eigen composities en deels covers (waaronder een Van Morrison nummer), weerspiegelt de manier waarop Jeff Buckley zijn muziek beleefde. De aandacht van de muziekindustrie was getrokken.

[bewerken] Grace

In hetzelfde jaar als Live at Sin-é, 1994, verschijnt Grace. Een album dat voortborduurt op het minialbum. maar in plaats van solo met een band. Er staan eigen composities op, aangevuld met enkele covers (o.a. van Leonard Cohen) die op geheel eigen wijze door Buckley worden vertolkt. Het wordt goed ontvangen door het publiek, maar de stijl van de muziek staat een grote doorbraak in de weg. In de twee jaar daarna toert Buckley de wereld over.

[bewerken] Zijn dood

Na alle optredens volgend op het album Grace is het in 1997 tijd geworden voor een nieuw album. Nummers die op tournee zijn geschreven worden uitgewerkt en in mei gaat hij met zijn band de studio in. Buckley is dan al verhuisd naar Tennessee. De eerste opnames verlopen stroef en Buckley last een korte pauze in. Eind mei is het moment daar om de nummers definitief op te nemen. Buckley laat dan de rest van de band naar Memphis komen waar de opnames zullen plaatsvinden. Op de middag van 29 mei neemt hij met een vriend in de Wolf River Marina (in Memphis, TN) een korte duik voordat hij naar de studio gaat. De vriend verplaatst de radio die aan de rand van de rivier staat vanwege een golf, veroorzaakt door een boot, en wanneer hij omkijkt is Jeff Buckley verdwenen. Waarschijnlijk verdronk hij door een gevaarlijke onderstroom. Hij werd 30 jaar oud.

Zijn lichaam werd, ondanks zoekacties, pas een week later gesignaleerd door een toerist op een boot en aan land gebracht. Er werd gespeculeerd dat Buckley zelfmoord pleegde (hij zou nog zijn vrij zware laarzen aangehad hebben tijdens het zwemmen). De autopsie wees wel uit dat hij geen illegale drugs nam voor hij ging zwemmen, en dat een overdosis dus uitgesloten kan worden als doodsoorzaak.

In de biografie Dream Brother, over hem en zijn vader, staat dat Buckley de avond voor zijn dood toegaf dat hij aan een manische depressie leed.

Ten tijde van zijn overlijden was Buckley verloofd met Joan Wasser, die later albums zou opnemen onder de artiestennaam Joan As Police Woman.

[bewerken] Latere platen

Postuum verschijnen nog verschillende platen. Hoofdzakelijk live-materiaal, en eveneens onafgemaakte opnamen (sketches) voor een nieuw album.

  • 1998: Sketches for My Sweetheart The Drunk
    deze dubbel-cd is een verzameling van demo’s en – bijna – afgewerkte nummers die op Buckleys tweede cd zouden terechtgekomen zijn. Op die plaat is Buckley duidelijk geëvolueerd.
  • 2000: Mystery White Boy
    een live dubbel-cd waarop een ontketende Buckley nummers van ‘Grace’ laat horen, maar ook enkele covers en nieuwe nummers.
  • 2001: Live at L'Olympia
  • 2002: Songs to No One 1991-1992
    met Gary Lucas
  • 2003: Live at Sin-é
    een heruitgave van het in 1994 verschenen mini live album.
  • 2004: Grace Legacy Edition (2 cd/ 1 dvd)
    ter herdenking van het feit dat 10 jaar geleden Grace verscheen. Met een geremasterde versie van Grace, een cd met praktisch allemaal onuitgebrachte nummers en een dvd met een zestal clips.
  • 2007: So Real: Songs from Jeff Buckley
    een verzamelaar van Buckley met eerder uitgebrachte nummers en een aantal minder bekende opnames.
  • 2009: Grace Around The World
    een verzameling live opnames van nummers van het album Grace

[bewerken] Discografie

[bewerken] Albums

Albums met hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100
Titel Datum van
release		 Datum van
binnenkomst		  Hoogste 
positie		  Aantal 
weken		  Opmerkingen 
Live at Sin-é 1994 - Live album
Grace 1994 -
Sketches for my sweetheart, the drunk 1998 30-05-1998 55 8
Mystery white boy - Live '95-'96 2000 20-05-2000 88 2 Live album
Live at L'Olympia 2001 - Live album
Songs to no one 1991-1992 2002 - met Gary Lucas
Grace Legacy Edition 2004 28-08-2004 84 5
So Real: Songs from Jeff Buckley 2007 02-06-2007 52 4 Verzamelalbum
Albums met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100
Titel Datum van
release		 Datum van
binnenkomst		  Hoogste 
positie		  Aantal 
weken		  Opmerkingen 
Grace 1994 29-07-1995 39 3
Sketches for my sweetheart, the drunk 1998 23-05-1998 13 18
Mystery white boy - Live '95-'96 2000 13-05-2000 5 7 Live album
So Real: Songs from Jeff Buckley 2007 02-06-2007 29 6 Verzamelalbum

Alle albums zijn uitgegeven door Columbia Records.

[bewerken] Singles

Singles met hitnoteringen in de Nederlandse Top 40
Titel Datum van
release		 Datum van
binnenkomst		  Hoogste 
positie		  Aantal 
weken		  Opmerkingen 
Hallelujah 1993 05-2009 #3 in de Single Top 100

[bewerken] Tribute Songs

  • "A Body Goes Down" - Duncan Sheik
  • "Except For The Ghosts"-Lisa Germano
  • "As I Wander" - Ours
  • "Bandstand in the Sky" - Pete Yorn
  • "Bleed" - Ours
  • "Blind River Boy" - Amy Correia
  • "Boys on the Radio" - Hole (deels)
  • "By Yourself" - Sister 7
  • "Gorgeous" - Kashmir
  • "Grey Ghost" - Mike Doughty
  • "Hallelujah" - Leonard Cohen
  • "I Heard You Singing" - Ours
  • "In a Flash" - Ron Sexsmith
  • "JB" - Welcome To Roswell
  • "Just Like Anyone" - Aimee Mann
  • "Living In A Video" - Ours
  • "Memphis" - PJ Harvey
  • "Memphis Skyline" - Rufus Wainwright
  • "Mississippi" - Steve Adey
  • "New Blood" - Beth Wood
  • "On the Road to Calvary" - Willie Nile
  • "One Last Good Bye" - David Linx
  • "Rilkean Heart" - Cocteau Twins
  • "Saint Down The Hall" - Ours
  • "Somebody Leave a Light On" - Dayna Kurtz
  • "Song for a Dead Singer" - Zita Swoon
  • "Swimming" - Chris Taylor
  • "Trying Not to Think About It" - Juliana Hatfield
  • "Valley of Sound" - Heather Nova
  • "Wave Goodbye" - Chris Cornell
  • "We Don't Know" - Health & Happiness Show
  • "You Were Right" - Badly Drawn Boy (deels)

[bewerken] Externe links

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken