Jerrycan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
3 jerrycans van elk 20 liter inhoud
Wehrmacht-Einheitskanister, Russland 1943
Wehrmacht-Einheitskanister 1941, Nirona

Een jerrycan of jerrican is een stevige reservetank voor brandstof bestaande uit plaatstaal.

Geschiedenis[bewerken]

De jerrycan is een Duitse uitvinding uit de Tweede Wereldoorlog, door de Duitsers werd het een Wehrmachtskanister genoemd. In voorbereiding op de oorlog hadden de Duitsers in 1939 duizenden jerrycans op voorraad.

In het begin van de Tweede Wereldoorlog was het Engelse leger uitgerust met blikken van slechte kwaliteit. Deze voorraadtanks hebben het Britse leger in de oorlog vooral in de onherbergzame gebieden in Noord-Afrika veel onheil opgeleverd. De tanks waren snel lek en veroorzaakten daardoor ook vaak brand.

De Britten ontdekten de Duitse jerrycans bij de invasie van Noorwegen in 1940. Deze waren steviger en groter dan de Britse. De Britten zijn tanks gaan gebruiken die op de Duitsers waren buitgemaakt. Later zijn de geallieerden vergelijkbare tanks gaan produceren. De naam is afgeleid van het Britse scheldwoord voor Duitser: Gerry of Jerry.

Ontwerp[bewerken]

De oorspronkelijke jerrycans hadden drie handvatten, zodat één persoon twee lege jerrycans kon dragen door gebruik te maken van de middelste, en twee personen samen één volle jerrycan konden dragen door gebruik te maken van de twee buitenste handvatten. In de zijkanten van de jerrycans was een diagonaal kruis ingebracht, hetgeen expansie van de tankinhoud mogelijk maakte en voor versteviging zorgde. De binnenkant van de tank was voorzien van een laagje kunststof, eerder al toegepast in biertanks, waardoor de tank niet werd aangetast door de vloeistof. Om snel gebruik mogelijk te maken, waren de jerrycans niet voorzien van een schroefdop, maar van een korte schenktuit met een beugelsluiting en een pakking. De schenktuit zat niet in het midden, en boven in de tuit zat een kleine luchtleiding naar de luchtkamer aan de andere kant van de jerrycan, zodat deze tijdens het leeggieten niet vacuüm zou zuigen en het schenken zou onderbreken, het zogenaamde "klokken".