Jodide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koper(I)jodide

Jodiden zijn chemische verbindingen waarin het element jodium zich formeel in een oxidatietoestand van -I bevindt.[1] Jodiden kunnen covalente verbindingen zijn, zoals waterstofjodide, of ionaire zouten zoals natriumjodide.

Ionaire jodiden[bewerken]

Ionaire jodiden (zouten van waterstofjodide) bestaan uit jodide-ionen (I-) en kationen van een ander element (meestal een metaal). De meeste ionaire jodiden zijn goed oplosbaar in water (bijvoorbeeld kaliumjodide en lithiumjodide), met uitzondering van zilverjodide en lood(II)jodide.

Testen op jodide-ionen kan gebeuren door toevoegen van lood(II)nitraat. Vorming van een helgeel neerslag van lood(II)jodide wijst op de aanwezigheid van jodide-ionen.

Di-jood lost beter op in een oplossing van jodide-ionen dan in water wegens de vorming van complexe tri-jodide-ionen :

I(aq) + I2(s) → I3(aq)

Covalente jodiden[bewerken]

Covalente jodiden ontstaan door binding van een niet-metaal met jodium. Enkele voorbeelden :

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Greenwood, Norman N.; Earnshaw, A. (1997), Chemistry of the Elements (2nd ed.), Oxford: Butterworth-Heinemann, ISBN 0-7506-3365-4