Jodide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Jodiden zijn chemische verbindingen waarin het element jodium zich formeel in een oxidatietoestand van -I bevindt^[1]. Jodiden kunnen covalente verbindingen zijn, zoals bijvoorbeeld waterstofjodide, of ionaire zouten zoals natriumjodide.

[bewerken] Ionaire jodiden

Ionaire jodiden (zouten van waterstofjodide) bestaan uit jodide-ionen (I^-) en kationen van een ander element (meestal een metaal). De meeste ionaire jodiden zijn goed oplosbaar in water (bijvoorbeeld kaliumjodide en lithiumjodide), met uitzondering van zilverjodide en lood(II)jodide.

Testen op jodide-ionen kan gebeuren door toevoegen van lood(II)nitraat. Vorming van een helgeel neerslag van lood(II)jodide wijst op de aanwezigheid van jodide-ionen.

Dijood lost beter op in een oplossing van jodide-ionen dan in water wegens de vorming van complexe trijodide-ionen :

I⁻(aq) + I₂(s) ⇌ I₃⁻(aq)

[bewerken] Covalente jodiden

Covalente jodiden ontstaan door binding van een niet-metaal met jodium. Enkele voorbeelden :

• fosfortrijodide
• boortrijodide
• siliciumtetrajodide

[bewerken] Zie ook

• Jodaat