José Sócrates

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
José Sócrates
Sócrates in Brazilië in 2006
Sócrates in Brazilië in 2006
Volledige naam José Sócrates Carvalho Pinto de Sousa
Geboren 6 september 1957
Land Portugal
Partij Socialistische Partij (PS)
Religie Agnosticisme
Functies
1981-heden Parlementslid voor Castelo Branco
1995-1997 Staatssecretaris van Milieu
1997-1999 Minister van Sport en Jeugdzaken
1999-2002 Minister van Milieu
2004-2011 Secretaris-generaal PS
2005-2011 Minister-president van Portugal
2007 Voorzitter van de Europese Raad
Handtekening Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Politiek

José Sócrates Carvalho Pinto de Sousa [ʒu 'zɛ 'sɔ kɾɐ tɨʃ]? (Vilar de Maçada (Vila Real), 6 september 1957), is een Portugees politicus van de Socialistische Partij. Van 2005 tot 2011 was hij minister-president van Portugal.

Levensloop[bewerken]

Achtergrond[bewerken]

Sócrates is civiel ingenieur. Hij is tevens afgestudeerd als medisch ingenieur (aan de Openbare School voor Volksgezondheid). Na de Anjerrevolutie (1974) begon zijn politieke carrière. Hij sloot zich aan bij de Jonge Sociaaldemocraten, de jeugdbeweging van de centrumrechtse Sociaaldemocratische Partij. In 1981 sloot Sócrates zich aan bij de Socialistische Partij (PS).

Politieke carrière[bewerken]

Sócrates werd in 1986 voorzitter van de socialisten in het district Castelo Branco (tot 1995). In 1987 werd hij voor de PS in het Portugese parlement gekozen.

In 1991 werd Sócrates nationaal-secretaris van de PS en in 1995 werd hij staatssecretaris van Milieu in de regering-Guterres. In 1997 werd hij minister van Sport en Jeugdzaken en in 1999 werd hij minister van Milieu.

In 2002, na de verkiezingsoverwinning van Barroso's PSD (Sociaaldemocratische Partij), werd Sócrates leider van de socialistische oppositie in het parlement.

Als minister van Sport was Sócrates één van de organisatoren van het Europees kampioenschap voetbal 2004 dat in Portugal werd gehouden in het jaar 2004 (Sócrates was toen zelf geen minister meer).

Na het aftreden van de secretaris-generaal van de PS, Ferro Rodrigues, in september 2004, werd Sócrates tot diens opvolger gekozen.

Premierschap[bewerken]

President Jorge Sampaio schreef parlementsverkiezingen uit voor februari 2005. Deze werden met een meerderheid gewonnen door de PS. President Sampaio gaf Sócrates op 24 februari 2005 de opdracht om een regering te vormen. Deze regering werd op 12 maart beëdigd en Sócrates werd haar minister-president.

In september 2009 werd hij na wederom een winst van de PS herkozen als premier van Portugal. Deze verkiezingen werden echter niet meer een meerderheid gewonnen door de PS. Oppositiepartij PSD sprak zich hierdoor, hoewel de partij minder stemmen had behaald dan bij de vorige verkiezingen, positief uit over de verkiezingsresultaten.

De minderheidsregering van Sócrates kreeg geen steun van het parlement voor de bezuinigingsplannen. Sócrates had al eerder aangegeven op te stappen als zijn plannen niet door het parlement zouden worden aangenomen.[1] Diezelfde avond diende hij zijn ontslag in.[2] Nadat zijn partij op 5 juni 2011 de landelijke verkiezingen had verloren legde Sócrates zijn partijleiderschap neer.[3]

Privéleven[bewerken]

José Sócrates is gescheiden en heeft twee kinderen.

Zijn volledige naam is José Sócrates Carvalho Pinto de Sousa. Zijn achternaam is Pinto de Sousa, maar hij staat bekend als José Sócrates.

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Pedro Miguel Santana Lopes
Premier van Portugal
Kabinet-Sócrates
2005-2011
Opvolger:
Pedro Passos Coelho


Bronnen, noten en/of referenties
leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej-Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Juncker: Neven Mimica · Corina Crețu · Maroš Šefčovič · Frans Timmermans · Pierre Moscovici · Karmenu Vella · Vytenis Andriukaitis · Federica Mogherini
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico · Matteo Renzi · Joseph Muscat · Zoran Milanović · Stefan Löfven · Bohuslav Sobotka