Karazee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Karazee
Eilanden en eilandengroepen in de Karazee

De Karazee of Karische Zee (Russisch: Ка́рское мо́ре) maakt deel uit van de Noordelijke IJszee, ligt ten noorden van Siberië, en wordt begrensd door de Karische Poort en de archipel Noordland. De naam Kara betekent zwart, onherbergzaam en noord, in de Turkse talen, waartoe de taal van de Jakoeten (het volk dat ten zuiden van de zee woont) behoort. Turkse volkeren hadden gewoonte om geografische objecten namen te geven aan de hand van de ligging. De Ottomanen noemden de zee die ten noorden van hun land lag (de Zwarte Zee), dan ook Kara Deniz.

De zee is ongeveer 1450 kilometer lang en 970 kilometer breed. De gemiddelde diepte is 110 meter. De Karazee wordt van vers water voorzien door de rivieren de Ob, de Jenisej, de Pjasina en de Taimyra, waardoor zijn zoutgehalte variabel is.

De belangrijkste havens zijn de Novy Port en Dikson, en het is een belangrijke visgrond hoewel de zee tien maanden van het jaar is dichtgevroren. Er zijn mogelijk oliereserves of aardgas in de grond, maar dit moet nog bevestigd worden. Begin 2011 tekenden de oliemaatschappijen Rosneft en British Petroleum een overeenkomst om samen naar olie en gas te zoeken in dit gebied. Indien succesvol zal de eerste olie en gas pas rond het jaar 2020 gaan stromen.

Er zijn nog altijd twijfels over hoeveel nucleair afval er door de Russen in de zee is gedumpt, en welk effect dit zou hebben op de flora en fauna.