Kommunistische Arbeidersorganisatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Kommunistische Arbeidersorganisatie, afgekort KAO, was een Nederlandse communistische partij die van maart 1972 tot 1978 actief was.

De KAO was opgericht als de Groep Rotterdam maristisch-leninistisch door een groep dissidenten van de Kommunistiese Eenheidsbeweging Nederland (KEN), nadat de zogenaamde proletarische vleugel van de KEN in oktober 1971 de partij al had verlaten. (Deze vleugel zou zich uiteindelijk ontwikkelen tot de Socialistische Partij).

De Groep Rotterdam veranderde een aantal keren van naam, van Groep Rotterdam maristisch-leninistisch, via 'Kommunisten Kring Rijnmond (marxistisch-leninistisch) in 1972 en Kommunistische Organisatie Rotterdam en Omstreken (marxistisch-leninistisch) in 1974 tot uiteindelijk de KAO. Deze laatste verandering markeerde de stap van een puur lokale naar een landelijk opererende partij. Desondanks was de partij gering in omvang; volgens een BVD rapport had de KAO in 1972 slechts zeventien leden.

In 1974 kwam het daarom tot fusie besprekingen tussen de KAO en een aantal andere kleine extreem-linkse partijen in Nederland, waaronder het KEN, de Kommunistenkring Breda, de Bond van Nederlandse Marxisten-Leninisten en de Groep van Marxisten-Leninisten/Rode Morgen. Een aantal andere KEN splinters, waaronder de SP, die had gebroken met het orthodox Maoisme van de andere groepen, de Rode Jeugd, die zich had ontwikkeld tot een terroristische organisatie en de Marxistisch-Leninistische Partij van Nederland, een fictieve partij opgericht door de BVD, waren niet bij de onderhandelingen betrokken. De KEN en de Rode Morgen groep vielen al snel af, waarna de KAO met de overgebleven groepen in 1978 fuseerde tot de Kommunistiese Arbeiders Organisatie (marxisties-leninisties).