Larry Myricks

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Larry Myricks
Afbeelding gewenst
Volledige naam Lawrence Ellwyne Myricks
Geboortedatum 10 maart 1956
Geboorteplaats Clinton (Mississippi)
Lengte 1,82 m
Gewicht 86 kg
Sportieve informatie
Discipline verspringen, sprint
Eerste titel Amerikaans indoorkampioen verspringen 1976
OS 1976, 1984, 1988
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Lawrence Ellwyne (Larry) Myricks (Clinton (Mississippi), 10 maart 1956) is een voormalige Amerikaanse atleet, die gespecialiseerd was in het verspringen. Hij werd tweemaal wereldindoorkampioen en meervoudig Amerikaans kampioen op dit onderdeel. Hij nam driemaal deel aan de Olympische Spelen en stond tijdens zijn atletiekcarrière in de schaduw van Carl Lewis. Met een PR van 20,03 s op de 200 m was hij ook een sterk sprinter.

Biografie[bewerken]

Internationale successen[bewerken]

Myricks studeerde aan het Mississippi College. In 1976 maakte hij zijn olympische debuut op de Olympische Spelen van Montréal. Hij kwalificeerde zich voor de finale, maar moest daar opgeven wegens een gebroken voet. Eén van de beste jaren van zijn atletiekcarrière was het jaar 1979. Hij won toen het NCAA-kampioenschap, het Amerikaanse kampioenschap, de wereldbeker en stond eerste op de lijst met de beste wereldjaarprestaties. In februari 1981 versloeg hij Carl Lewis op de TAC-indoorkampioenschappen.

In 1988 vertegenwoordigde Myricks de Verenigde Staten op de Olympische Spelen van Seoel. Met een verste poging van 8,27 m eindigde hij achter zijn landgenoten Carl Lewis (goud; 8,72) en Mike Powell (zilver; 8,49).

Sprint[bewerken]

Op de wereldkampioenschappen van 1983 in Helsinki nam Myricks deel aan de 200 m. Hij sneuvelde hierbij in de voorrondes met een tijd van 21,74. In 1988 werd hij Amerikaans kampioen op dit onderdeel.

Levenslang wordt één jaar[bewerken]

In 1990 testte Myricks bij drie wedstrijden in de periode januari-februari positief op phenylpropanolamine, een op de dopinglijst voorkomend psychoactief middel. Aanvankelijk kreeg hij door de TAC een levenslange schorsing opgelegd, die later werd teruggedraaid naar een schorsing van één jaar. Hierdoor kon hij vanaf april 1991 weer aan wedstrijden deelnemen.[1]

Titels[bewerken]

  • Wereldindoorkampioen verspringen - 1987, 1989
  • Amerikaans kampioen 200 m - 1988
  • Amerikaans kampioen verspringen - 1979, 1980, 1989
  • Amerikaans indoorkampioen verspringen - 1976, 1979, 1980, 1981, 1988, 1989
  • NCAA-kampioen verspringen - 1976, 1979
  • NCAA-indoorkampioen verspringen - 1987, 1989

Persoonlijke records[bewerken]

Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 10,26 s 3 mei 1987 Shizuoka
200 m 20,03 s 19 juni 1983 Indianapolis
400 m 46,74 s
verspringen 8,74 m 18 juli 1988 Indianapolis
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
verspringen 8,45 m 27 januari 1990 Liévin

Palmares[bewerken]

verspringen[bewerken]

  • 1979: Goud Wereldbeker - 8,52 m
  • 1980: Goud Vriendschapsspelen - 8,20 m
  • 1984: 4e OS - 8,16 m
  • 1985: Zilver Grand Prix Finale - 8,22 m
  • 1985: Zilver Memorial Van Damme - 8,44 m
  • 1986: Zilver Goodwill Games - 8,41 m
  • 1987: Goud WK indoor - 8,23 m
  • 1987: Zilver Pan-Amerikaanse Spelen - 8,58 m
  • 1987: Brons WK - 8,33 m
  • 1987: Brons Grand Prix Finale - 8,06 m
  • 1988: Brons OS - 8,27 m
  • 1989: Goud WK indoor - 8,37 m
  • 1989: Goud Wereldbeker - 8,29 m
  • 1989: Goud Grand Prix Finale - 8,54 m
  • 1991: Zilver Grand Prix Finale - 8,06 m
  • 1991: Brons WK - 8,42 m
  • 1993: 4e Grand Prix Finale - 7,96 m

Onderscheidingen[bewerken]

  • USA Track & Field Hall of Fame - 2001
  • Mt. San Antonio College Hall of Fame - 1994
Bronnen, noten en/of referenties
  • Matthews, P. e.a. (1993) The Guinness International Who's Who of Sport Guinness Publishing Ltd ISBN 0-85112-980-3

  1. Uit The Guinness International Who's Who of Sport door Peter Matthews e.a., bron: zie hierboven

Externe links