Learjet 85

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Learjet 85
Salon du Bourget 20090619 157.jpg
Fabrikant Learjet (Bombardier)
Lengte 20,76 m
Spanwijdte 18,75 m
Hoogte (vanaf de grond) 6,08 m
Interieurbreedte 1,85 m
Stoelen voor passagiers 8+2
Leeggewicht 10,8 t
Vleugeloppervlak 37,25 m²
Max. startgewicht 16,7 t
Max. brandstof 5,7 t
Motoren 2 × Pratt & Whitney Canada PW307B turbofan
Max. stuwkracht per motor 27,13 kN
Kruissnelheid 850 km/u
Kruishoogte 13,1 km
Max. reikwijdte 5556 km
Status gecanceld 15/01/2015
Stukprijs US$17,2 miljoen (2008)
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Learjet 85 is de naam van een middelgrote privéjet die sinds 2007 werd ontwikkeld werd door Bombardier Aerospace. Het toestel heeft als doel een alternatief te bieden voor de "te grote" en dure super midsize modellen als de Bombardier Challenger 300 en " te kleine" midsize modellen als de eigen Learjet 60n.[1]

Geschiedenis[bewerken]

De ontwikkeling van de Learjet 85 werd op 30 oktober 2007 bekend gemaakt. Het is Bombardiers en Learjets eerste vliegtuig met een composietstructuur. De productie vindt ook grotendeels plaats in Querétaro in Mexico, een land waar Bombardier voorheen niet actief was. Delen van de vleugels — die overigens werden overgenomen van de Bombardier CSeries — worden in Noord-Ierland gemaakt.

De Learjet 85 krijgt een geheel nieuw avionicasysteem mee: de Pro Line Fusion Suite van Rockwell Collins. De motoren komen opnieuw van Pratt & Whitney Canada en leveren bij een lager verbruik betere prestaties. De 85 zal een vliegbereik van zo'n 5500 kilometer hebben; ruim een derde meer dan eerdere modellen van de fabrikant.[1]

Op 9 april 2014 vond de eerste testvlucht plaats.

Op 15 januari 2015 kondigde Bombardier zijn zakenjetproject Learjet 85 te schrappen wat 1.000 mensen hun baan zal kosten.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties