Margaretha van Oostenrijk (-1266)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Margaretha van Oostenrijk
1204-1266
Koningin-gemaal van het Heilige Roomse Rijk
Periode 1225-1235
Voorganger Constance van Aragon
Opvolger Isabella van Plantagenet
Koningin-gemaal van Bohemen
Periode 1253-1260
Voorganger Cunigonde van Hohenstaufen
Opvolger Cunigonde van Slavonië
Vader Leopold VI van Oostenrijk
Moeder Theodora Angelina van Byzantium

Margaretha van Oostenrijk (?, 1204 - op de burcht Krumau am Kamp, 29 oktober 1266) was de oudste dochter van Leopold VI van Oostenrijk en van Theodora Angelina van Byzantium. Zij was de zuster van de laatste vertegenwoordiger van het Huis Babenberg, Frederik II van Oostenrijk, die in 1246 kinderloos overleed, waardoor een opvolgingscrisis ontstond.

Margaretha van Oostenrijk (Zwettler Bärenhaut, 1310/20, Stift Zwettl)

Margaretha was een eerste maal gehuwd met Hendrik, zoon van Frederik II en Constance van Aragon, die Duits koning werd, maar nadien in opstand kwam tegen zijn vader. Als weduwe huwde zij nadien met de nieuwe hertog van Oostenrijk, Ottokar die in 1253 ook koning van Bohemen werd. Bij dit huwelijk was overeengekomen dat Oostenrijk en Stiermarken na de dood van Margaretha, die door bloedverwantschap erfgename was, aan Ottokar zouden toekomen. In 1260 scheidde Margaretha van Ottokar, maar Margaretha bleef in Bohemen vastgehouden. Zij stierf in 1266 zonder kinderen en Ottokar maakte zich meester van Oostenrijk en Stiermarken, totdat hij in 1276 werd afgezet.