Martha Argerich

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Martha Argerich in 1962

Martha Argerich (Buenos Aires, 5 juni 1941) is een Argentijnse concertpianiste. Haar aversie ten opzichte van de pers en publiciteit heeft ertoe geleid dat Argerich voor een groot gedeelte van haar carrière uit de schijnwerpers is gebleven. Zij heeft ook maar weinig interviews gegeven. Dit heeft haar met een zekere waas van geheimzinnigheid omhuld. Een zekere wispelturigheid kan haar ook niet worden ontzegd. Haar spel is zeer temperamentvol te noemen en ze wordt algemeen erkend als een van de grootste pianisten van deze tijd.

Inhoud

Biografie [bewerken]

Martha Argerich werd geboren in Buenos Aires, en ze begon al op haar derde jaar met pianospelen. Met haar vijfde jaar nam ze les bij Vincenzo Scaramuzza. In 1955 kwam ze naar Europa, waar ze studeerde bij Friedrich Gulda in Oostenrijk. Later studeerde ze bij Arturo Benedetti Michelangeli en Stefan Askenase. Toen ze zestien was, won ze binnen drie weken zowel het Internationale Muziekconcours van Genève als het Ferruccio Busoni Internationale Concours.

In 1965 won ze ook de zevende editie van het Internationaal Frederick Chopin Piano Concours in Warschau. Een van de stukken die ze, met grote overtuiging speelde, was Chopins Etude in C grote terts (Op. 10, No. 1), en het jaar daarna had ze haar Amerikaans debuut in de Lincoln Centers Great Performers Series.

Haar eerste opname maakte ze in datzelfde jaar. Ze nam werken op van Chopin, Brahms, Ravel, Prokofiev, en Liszt. Een paar jaar later nam ze Chopins Sonata No. 3, de Polonaise, Op. 53, en andere werken op. Haar techniek is formidabel, en er worden wel vergelijkingen getrokken met het spel van Vladimir Horowitz. Haar vroege opnamen van Prokofievs Toccata en de zesde Hongaarse Rhapsodie van Liszt zijn ongeëvenaard. Haar spel wordt gekarakteriseerd door haar gepassioneerde en unieke geluid. Critici beweren echter dat ze overdreven dynamiek en tempi gebruikt.

In interviews heeft Argerich meerdere malen opgemerkt zich eenzaam te voelen op het toneel bij solo-optedens. Na de jaren tachtig concentreerde ze zich dan ook voornamelijk op kamermuziek, optredens met orkest en de begeleiding van andere instrumentalisten.

Martha Argerich is drie keer getrouwd. Haar eerste huwelijk was met Robert Chen, waaruit haar dochter Lyda Chen geboren werd. Van 1969 tot 1973 was ze getrouwd met de dirigent Charles Dutoit, met wie ze samen opnames maakte en optrad. In die tijd werd Annie Dutoit geboren. Haar derde man was pianist Stephen Kovacevich, met wie ze een derde kind, Stephanie Argerich kreeg. Een van haar beste vrienden is de Braziliaanse pianist Nelson Freire, met wie ze vaak pianorecitals gaf.

Ze heeft haar eigen festival, waarin ze ieder jaar haar kans ziet om jonge pianisten te promoten, en is ook vaak lid van de jury bij belangrijke wedstrijden. Toen Ivo Pogorelich in 1980 in de derde ronde van het Internationaal Frederick Chopin Piano Concours in Warschau werd uitgeschakeld verliet ze uit protest de jury met de woorden: "Hij is een genie!"[bron?]

Prijzen en onderscheidingen [bewerken]

Martha Argerich in 2007.

Zie ook [bewerken]

Externe links [bewerken]

Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Martha_Argerich&oldid=35852969"