Metro van Oslo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kaart van Oslo met het metrosysteem (rood) en de tram (bruin)
Diagram van het lijnennet
Station Majorstuen
Oud ondergrondse tramstation National Theatret met tram van de Holmenkollbanen
Houten rijtuig van de Holmenkollbanen in de winter

De Metro van Oslo (Noors: T-Bane), de Noorse hoofdstad, is het enige metrosysteem van Noorwegen en werd geopend in 1966. De meeste trajecten zijn voortgekomen uit reeds bestaande voorstadslijnen.

Beschrijving[bewerken]

Het systeem wordt beheerd door Oslo T-banedrift. Er zijn 6 lijnen die het westen en het oosten van de stad met elkaar verbinden via een 7.3 kilometer lange tunnel die loopt van Majorstua tot aan Brynseng. Deze Fellestunnelen (gemeenschappelijke tunnel) bevindt zich in de spitsuren aan de grenzen van zijn capaciteit. In 2006 werd de T-banering geopend, die een cirkelvormige route aan de noordkant mogelijk maakt (bereden door de in elkaar overgaande lijnen 4 en 6 en gedeeltelijk door lijn 5). Het metronetwerk telt 95 stations en heeft een lengte van 80 kilometer. De metro wordt door ongeveer 222.000 reizigers per dag gebruikt.

De metrohaltes in de binnenstad zijn gevestigd onder de grond, maar de stations in de voorsteden zijn meestal bovengronds. Het grootste metrostation ligt ten westen van Majorstua, maar ook dat telt (net als vrijwel alle andere stations) niet meer dan twee perrons. In verhouding tot het inwonersaantal (ongeveer 605.000) is het tram- en metronet het grootste van Europa.

Geschiedenis[bewerken]

Er waren vroeger zowel aan de westzijde en oostzijde elektrische voorstadslijnen met bovenleiding. Aan de westzijde vertrokken de buurttreinen vanuit het ondergronds eindpunt "Nationaltheatret" via een lange tunnel naar het station "Majorstuen", vanwaar de verschillende spoorlijnen in verschillende richtingen uitwaaierden. Elke lijn had zijn eigen materieelsoort. Een bijzondere lijn was de Holmenkollen-spoorlijn die met een steile helling en veel slingers een lokale bergtop beklimt. Deze lijn had houten materieel[1]. Aan de oostkant eindigden de buurtspoorlijnen bij "Stortinget". Zij werden al snel omgebouwd voor metro-exploitatie met een derde rail. Eind vorige eeuw werd besloten ook de westelijke lijnen om te bouwen voor metro-exploitatie en te koppelen met het oostelijke metronet door middel van een oost-westtunnel.

Metrolijnen[bewerken]

Nummer Van -> Naar Spoorsysteem Stations
1 Frognerseteren ↔ Helsfyr (↔ Ellingsrudåsen) Holmenkollbanen, Furusetbanen 34
2 Østerås ↔ Ellingsrudåsen Røabanen, Furusetbanen 26
3 Sognsvann ↔ Mortensrud Sognsvannsbanen, Østensjøbanen 27
4 Bergkrystallen ↔ Ring T-banering, Lambertseterbanen 22
5 Storo ↔ Vestli T-banering (Storo), Grorudbanen 26
6 Ring ↔ Jar T-banering, (verk.) Kolsåsbanen 16
  • De lijnen 4 en 6 zijn aan elkaar gekoppeld. Tussen de stations Ullevål en Nydalen op de ring krijgen de treinen een ander lijnnummer om verwarring bij de reizigers te voorkomen. Lijn 5 rijdt niet de volledige ring maar eindigt in Storo.
  • Op alle lijnen geldt een kwartierdienst. Op het gedeelte Stortinget - Vestli van lijn 5 (Grorudbanen) wordt op maandag t.m. vrijdag van 7 tot 19 uur de frequentie verdubbeld tot een 7- à 8-minutendienst.
  • Het westelijk gedeelte van lijn 6 (Kolsåsbanen) is voor de duur van jaren gesloten wegens modernisering, die grote vertraging heeft opgelopen door meningsverschillen tussen de lokale overheden. Op het gedeelte via Jar naar Bekkestua worden ter compensatie trams van lijn 13 ingezet. Op 17 augustus 2008 werd het trajectgedeelte Husebybakken-Åsjordet heropend. Sinds december 2010 rijdt de metro weer naar Jar. In augustus 2011 zal weer worden doorgereden naar Bekkestua, in 2012 naar Gjønnes, in 2013 naar Avløs en in 2014 naar Kolsås. Daarmee zal dan na negen jaar de gehele route weer in dienst zijn.
  • Ook de toekomst van lijn 1 (Holmenkollbanen) is lang onderwerp van discussie geweest. Deze lijn had op het bovengrondse gedeelte tussen Frognerseteren en Frøen geen derde rail voor de stroomvoorziening, maar bovenleiding. Er zijn veel bochten en gelijkvloerse spoorwegovergangen. Het aantal reizigers zou een modernisering naar de T-bane-standaard niet rechtvaardigen. Aansluiting op het tramnet ("Oslotrikken") was mogelijk een optie voor deze toeristisch zeer aantrekkelijke lijn, die de reizigers een spectaculair uitzicht biedt. Er werd besloten de lijn toch om te bouwen tot volledige metro-lijn met langere perrons en met stroomvoorziening door derde rail, hoewel de ongelijkvloerse kruisingen gehandhaafd zijn. Dit project werd voltooid in december 2010, op tijd voordat in 2011 in Holmenkollen de FIS-skischans-springkampioenschappen beginnen. In de spitsuren rijdt lijn 1 niet meer via lijn 4 (Lambertseterbanen) door naar Bergkristallen, maar via lijn 2 (Furusetbanen) naar Ellingsrudåsen.

Externe links[bewerken]

Referentie[bewerken]

  1. Een voormalig motorrijtuig van de Holmenkollbanen is te zien bij het voormalige NCS-station iets ten oosten van het station Amersfoort. (Bestand:Amersfoort Oslo.jpg)