Midlifecrisis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De midlifecrisis is een psychologisch verzamelbegrip voor de psychologische ontwikkelingsfase van mensen tussen de 35 en 50 jaar. Vaak wordt men op deze leeftijd geconfronteerd met zingevingsvraagstukken en wordt men daardoor uit balans gebracht. De term werd geïntroduceerd in 1965 door Elliott Jaques.

Begrip[bewerken]

Op middelbare leeftijd maken veel mensen veranderingen door. Dit is een normaal proces. 20% echter komt hierbij in een crisis terecht. De midlifecrisis is eigenlijk een keerpunt in het leven waarop iemand wegrent voor zijn ‘zelf’ die op de een of andere manier niet meer bij hem past. Hij is aan het vluchten voor schaduwen en demonen uit zijn jeugd en waar hij eigenlijk mee in het reine moet komen. Dit is een lange weg die hij moet gaan. Reken op jaren in plaats van maanden.

Een midlifecrisis is dus een emotionele staat van twijfel en onrust. Een persoon voelt zich oncomfortabel worden bij de gewaarwording dat zijn of haar leven half voorbij is. Het leidt over het algemeen tot een bezinning en zelfreflectie op wat men heeft gedaan met zijn of haar leven tot dat moment. Vaak gaat het gepaard met gevoelens dat men niet genoeg heeft bereikt, in welke zin dan ook. Wie een midlifecrisis ervaart, klaagt vaak over verveling of afgestompt zijn met betrekking tot zijn baan, partner en sociale contacten. Men voelt een sterke aandrang om, soms ingrijpende, wijzigingen aan te brengen in deze levensgebieden. Er wordt nogal eens een koppeling gelegd met het levenslange proces van zelfactualisatie, een term die de psycholoog Abraham Maslow aan de top van zijn piramide plaatst. Een midlifecrisis duurt ongeveer 3 tot 10 jaar bij mannen en 1 tot 5 jaar bij vrouwen: deze periode verschilt per persoon en er bestaat zelfs twijfel over de vraag of ieder mens te maken krijgt met een midlifecrisis. Tijdens de middelbare leeftijd zijn er diverse factoren die de persoonlijke ontwikkeling beïnvloeden. Deze factoren zijn onder andere: werk en carrière, huwelijk en (buiten)echtelijke relaties, het volwassen worden van de kinderen en fysieke veranderingen die gepaard gaan aan het ouder worden.

Iemand in een midlifecrisis pakt zijn problemen niet aan maar ontvlucht ze door zijn huidige leven te verlaten. Daarin liggen immers zijn problemen, zo meent hij, en wanneer hij een nieuw leven begint, zullen ook zijn problemen verdwijnen (in werkelijkheid neemt hij zijn onvrede echter met zich mee). Alles moet daarom veranderen, vindt hij. Alles wat hem doet denken aan zijn huidige leven is fout. Zijn partner, gezin, vrienden, werk en uiterlijk doen hem allemaal denken aan zijn huidige leven. Dat wil hij ontvluchten, hij ervaart het als verstikkend. Omdat iemand in een midlifecrisis geen verantwoordelijkheden meer wil, wordt er vaak afstand gedaan van de woning, de partner en (soms ook) de kinderen. Alleen als zijn echte problemen worden aangepakt en hij deze niet meer associeert met zijn huidige leven is er hoop.

Kenmerken[bewerken]

Een sportwagen kan een van de zaken zijn die een man in zijn midlifecrisis aanschaft

Wie het gevoel heeft in een midlifecrisis te zitten, geeft vaak een aantal kenmerken aan. Deze kenmerken zijn onder andere: een zoektocht naar een niet nader bepaald levensdoel of een vage droom, een sterke behoefte om zich (weer) jong en vitaal te voelen, het aanschaffen van ongebruikelijke of kostbare zaken (kleding, een racefiets, een snelle of dure auto of motorfiets, juwelen), het extra aandacht schenken aan fysieke kenmerken, plotseling en soms irrationeel bepaalde ingrijpende beslissingen in het leven nemen, de behoefte om meer tijd alleen door te brengen of juist met bepaalde vrienden of vriendinnen.

In de media[bewerken]

De midlifecrisis is een regelmatig terugkerend onderwerp in films en televisieseries. Met name komedies en sitcoms maken dankbaar gebruik van de vele stereotypen die rond de midlifecrisis bestaan, zoals mannen van middelbare leeftijd die zich opeens weer gaan gedragen als tieners. Ze kopen nieuwe auto's of gaan weer op vrouwenjacht.

In het dierenrijk[bewerken]

Bij chimpansees en orang-oetans werd in 2012 een gelijkaardig fenomeen vastgesteld. Net als bij mensen vormt het welbevinden van die mensapen een U-vorm: hoog in het begin en het einde van het leven, lager in het midden.[1][2]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Great apes go through mid-life crisis. Nature (19 november 2012) Geraadpleegd op 20 november 2012DOI:10.1038/nature.2012.11847
  2. Alexander Weissa, James E. King; Miho Inoue-Murayama; Tetsuro Matsuzawa; Andrew J. Oswald (2012). Evidence for a midlife crisis in great apes consistent with the U-shape in human well-being. PNAS online preprint . DOI:10.1073/pnas.1212592109.