Orografie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het woord orografie stamt af van het Griekse ορος „berg“ en γραφειν „(be)schrijven“ en heeft verschillende betekenissen:
- Het beschrijven van het ontstaan en de eigenschappen van bergen en dalen.[1]
- Geomorfologie, de wetenschap die zich bezig houdt met het reliëf van het landschap, behorend tot de fysische geografie, onderdeel van de aardwetenschappen.[1]
De ligging van de grootste en hoogste bergketens op aarde heeft invloed op de wereldwijde patronen in de luchtcirculatie. Ook op lokaal niveau hebben bergen soms grote invloed op het lokale weerbeeld. Het reliëf beïnvloedt de temperatuur, de wind, de bewolking en de neerslag. Daarom spreekt men in deze gevallen van:
- orografische regens, zie bijvoorbeeld Penninisch Gebergte, en
- orografische schaduw, zie bijvoorbeeld Tabernas.
Referenties [bewerken]
- ↑ a b Map of the Southern Half of Eastern Siberia and Parts of Mongolia, Manchuria, and Sakhalin: For a General Sketch of the Orography of Eastern Siberia. World Digital Library. Geraadpleegd op 23 January 2013.
