Ottonianum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Ottonianum van 13 februari 962 was een keizerlijke concessie van Otto I aan paus Johannes XII, die hem op 31 januari tot keizer gekroond had.

In dit document bevestigde de keizer de eerdere toezeggingen van Pepijn de Korte en Karel de Grote en vergrootte de gebiedsschenking van Lodewijk de Vrome van 817 aanzienlijk. Alle land ten zuiden van een lijn tussen La Spezia en Monselice behoorden voortaan aan de zetel van Sint-Petrus. Dat was niet minder dan driekwart van Italië. Zoals tevoren echter was de schenking grotendeels meer in naam dan in daad, omdat de paus zeker niet dit gehele gebied daadwerkelijk onder controle kreeg. Bovendien eiste Otto er iets voor terug, het herstel van een aantal elementen van de Constitutie van 824. Daardoor kreeg de keizerlijk gezant in Rome toezicht over recht en orde in de pauselijke gebieden.