Roode Beek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Roode Beek
Roode Beek bij Schinveld (2009).
Roode Beek bij Schinveld (2009).
Van Brunssummerheide
Naar de Geleenbeek
Stroomt door Limburg
Portaal  Portaalicoon   Geografie

De Roode Beek is een waterloop in Limburg. De beek ontspringt in het natuurgebied Brunssummerheide, ten zuidoosten van Brunssum en mondt in Midden-Limburg bij Dieteren in de Geleenbeek uit. De Roode Beek heeft een aantal kleine zijbeken, waaronder de overkluisde beek die vroeger door het centrum van Brunssum stroomde, de Merkelbeeker beek (Merkelbeek), de Ruuscherbeek en de Duitse Rodebach. Ten noorden van Schinveld vormt de beek de rijksgrens tussen Nederland en Duitsland. Het gebied van de Roode Beek vormt naast dat van de Geul en de Geleenbeek een van de drie belangrijkste beekdalen van Zuid-Limburg.

In het bronnengebied van de Roode Beek komt een aantal relatief zeldzame plantensoorten voor, zoals de Zonnedauw, Veenbos en Lavendelheide.

De Roode Beek werd in de twintigste eeuw gekanaliseerd en stroomde sindsdien in een betonnen, kunstmatige bedding. Sinds enkele jaren wordt er gewerkt aan de renaturalisering van het beekverloop. In de toekomst moet de Roode Beek weer als vanouds gaan meanderen.

Begin 2010 werd in de kern van Schinveld de Roode Beek ontkluisd. Daardoor kwam de Roode Beek weer tevoorschijn. In 1963 was de Roode Beek onder de grond verdwenen. Dit omdat de beek vooral werd gebruikt als afvoerkanaal van de Staatsmijn Hendrik in Brunssum. Door het sluiten van de mijn werd het weer mogelijk om de Roode Beek zichtbaar te maken in de dorpskern van Schinveld.

De bovenloop van de Roode Beek, bij Schinveld, ligt in het Bekken van de Roode Beek.

Watermolens[bewerken]

Op de Roode Beek liggen onder andere de volgende watermolens: