Ross-ijsplateau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Ross-ijsplateau in 1997

Het Ross-ijsplateau of de Ross-ijsbarrière (Antarctica) is het grootste ijsplateau ter wereld. Het is vernoemd naar James Clark Ross, die het op 28 januari 1841 ontdekte en het aanvankelijk de Victoria barrier noemde (naar Victoria van het Verenigd Koninkrijk). Het plateau heeft een oppervlakte van circa 487.000 km² – ongeveer de oppervlakte van Frankrijk –, is enkele honderden meters dik en steekt 15 tot 50 meter boven het wateroppervlak uit. 90% van het drijvende ijs bevindt zich onder het wateroppervlak.

Het grootste deel van het Ross-ijsplateau bevindt zich binnen Ross Dependency.

Het Ross-ijsplateau wordt gevoed door zeven gletsjers, waaronder de Beardmoregletsjer en de Axel Heiberggletsjer.

Zie ook[bewerken]