Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Russische Sociaaldemocratische Arbeiderspartij (RSDAP) (Russisch: Российская социал-демократическая рабочая партия - РСДРП) was een socialistische groepering die in 1898 ontstond in Minsk als gevolg van de politieke schreeuw om meer vrijheid voor het volk.

Opsplitsing[bewerken]

In 1903 viel ze, na een conferentie in Londen, uiteen in twee vleugels: de bolsjewieken (bolsjinstvo = meerderheid) en de mensjewieken (mensjinstvo = minderheid). Deze namen werden hen opgespeld nadat een stemming die moest beslissen over de redactie van de partijkrant (de Iskra) op 19 tegen 17 stemmen uitliep. Uit deze opdeling vloeide later ook een politieke tegenstelling voort. De bolsjewieken, geleid door Vladimir Oeljanov (Lenin), waren van mening dat de partij uitsluitend uit beroepsrevolutionairen moest bestaan en dat gewone sympathisanten en revolutionairgezinde arbeiders niet toegelaten moesten worden. Bovendien waren de bolsjewieken ook radicaler gezind dan de mensjewieken, die eerder probeerden om samen te werken met andere socialistische en liberale partijen. Ook waren deze laatste niet van zins om meteen een revolutie te forceren, maar wilden zij in samenwerking met de regering een dictatuur van het proletariaat tot stand brengen. Tenslotte werd er bij de bolsjewieken ook gewerkt volgens de principes van het democratisch centralisme. Dit hield in dat ieder lid van de partij een eigen stem had, maar nadat er een beslissing werd genomen werd, iedereen deze moest steunen.