Seebeck-effect
Het Seebeck-effect is de directe omzetting van een temperatuursverschil in een elektrische spanning op het grensvlak tussen twee verschillende metalen of halfgeleiders. Het is het omgekeerde van het Peltier-effect, waarmee de omzetting van een elektrische stroom naar een temperatuursverschil wordt beschreven. In feite zijn deze twee processen hetzelfde, alleen verlopen zij in omgekeerde richting. Daarom worden zij tezamen ook wel het Peltier-Seebeck effect of thermo-elektrisch effect genoemd.
Het Seebeck-effect werd ontdekt in 1821 en is genoemd naar zijn ontdekker Thomas Seebeck. Het wordt onder andere toegepast in thermokoppels, in gasbranders als Thermo-elektrische beveiliging en in Radioisotoop thermoelektrische generators, energiebronnen voor verre ruimtemissies (New Horizons).