Voyager 1
Voyager 1 is een onbemande ruimtesonde die op 5 september 1977 kort na de lancering van Voyager 2 vanaf Cape Canaveral door middel van een Titan III raket gelanceerd werd. Voyager 1 bereikte als eerste van de twee Jupiter en fotografeerde Jupiter van januari 1979 tot april 1979.
De twee Voyager-ruimtesondes deden enkele interessante ontdekkingen over Jupiter en zijn manen, onder meer de ontdekking van het bestaan van zwavelvulkanen op de maan Io, die nog niet door voorgaande ruimtevaartuigen was verkend.
Voyager 1 ging verder en vloog langs Saturnus in november 1980. Hij bestudeerde Saturnus en zijn maan Titan en detecteerde complexe structuren in de ringen van Saturnus.
Voyager 1 heeft een gouden grammofoonplaat bij zich (Voyager Golden Record). Hierop staan tekeningen en geluid afkomstig van de aarde. Verder bevat de plaat symbolen die dienen als handleiding om hem te kunnen afspelen. De inhoud van deze plaat is samengesteld door een commissie onder leiding van Carl Sagan. De plaat is bedoeld als boodschap aan buitenaardse beschavingen. Hij bevat onder andere gamelanmuziek van Mangkoenegara IV.
In 1990 stuurde Voyager 1 de eerste foto's, genomen buiten ons zonnestelsel, door naar de aarde. Op de foto's staan zes planeten, waaronder de aarde, van een afstand van zes miljard kilometer.
Voyager 1 is het verst van de zon verwijderde, door mensen gemaakte object. Op 12 augustus 2006 overschreed Voyager 1 de grens van 100 AE. Eind 2011 werd door Nasa bekendgemaakt dat de Voyager 1 een nieuw gebied op de overgang van ons zonnestelsel naar de interstellaire ruimte bereikt heeft.
In 2010 is vanaf 113 AU het 'stagnatiegebied' door Voyager 1 bevestigd. De snelheid van de zonnewind loopt daar terug naar nul, het magnetisch veld verdubbelt, en het aantal elektronen die met hoge energie van buiten het zonnestelsel komen, neemt met een factor 100 toe[1].
In juni 2012 werd bekend dat de Voyager 1 een toename van kosmische straling heeft gemeten, hetgeen aangeeft dat Voyager 1 in de buurt van de heliopauze is aangekomen.[2] Op 20 maart 2013 werd bekend dat de Voyager 1 ons zonnestelsel in augustus 2012 verlaten heeft, als eerste satelliet in de geschiedenis.
Omdat de aarde om de zon draait loopt de afstand tot de Voyagers een deel van het jaar terug. De afstand tot de zon neemt wel continu toe. Op de site van de NASA[3] is te zien hoe ver de Voyagers 1 en 2 van de zon verwijderd zijn en hoe lang het licht van de zon er over doet om de Voyagers te bereiken. In juli 2012 was de Voyager 1 al 121 AE (=1,8×1010km) van onze zon verwijderd, ofwel 0,002 lichtjaar (ter vergelijking: de dichtstbijzijnde ster is 4,2 lichtjaar verwijderd). De snelheid ten opzichte van de zon bedraagt op dit moment 17,07 km/s, of 61.452 kilometer per uur, dan wel 3,6 AE per jaar. Het dataverkeer tussen aarde en Voyagers heeft te maken met vertraging ter grootte van de duur van een retourtje ('roundtrip') aarde-Voyager-aarde. In 2012 was de vertraging al ongeveer 33 uur.
Afbeeldingen [bewerken]
-
Voyager 1 en 2
-
Voyager 1
-
Lancering van Voyager 1
| Bronnen, noten en/of referenties |
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Voyager 1 op Wikimedia Commons. |
