Silicone
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Siliconen zijn synthetische stoffen met een groot aantal toepassingen. Ze zijn veelal hittebestendig en rubberachtig en worden gebruikt in kitten, lijmen, smeermiddelen, keukengerei en diverse andere producten.
Siliconen zijn polymeren waarin de keten gevormd wordt door silicium- en zuurstofatomen. Het zuurstofatoom heeft geen vrije bindingen meer, silicium echter wel. Aan het silicium-atoom bevinden zich organische substituenten. De formule van het polymeer kan dan geschreven worden als: [-SiRR1-O]n. De twee organische substituenten aan silicium kunnen, maar hoeven niet, gelijk te zijn. Om die reden wordt de notatie RR1 gebruikt. Veel gebruikte substituenten zijn:
- -CH3 methyl
- -C2H5 ethyl
- -C6H5 fenyl (benzeenring met één H minder)
Eigenschappen [bewerken]
Kenmerkende eigenschappen van siliconen zijn:
- Slechte warmte geleiding
- Beter bestand tegen hoge en lage temperaturen dan de meeste vergelijkbare stoffen
- Niet of nauwelijks giftig
- Goed bestand tegen inwerking van zuurstof en UV licht
Toepassingen [bewerken]
- Smeermiddel
- Siliconenlijm
- Siliconenrubber Polydimethylsiloxaan
- Siliconen-stopverf ter vervanging van mastiek
- Als implantaat bij borstvergrotingen. (zie afbeelding)
- Als steunzool bij beginnende O- Of X-benen.
- Siliconenlenzen
- Siliconenolie in bijvoorbeeld cosmetica
- Als materiaal voor een plastic-mal.
| Zie de categorie Silicones van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |