Silicone

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Poly(dimethylsiloxaan)

Siliconen zijn synthetische stoffen met een groot aantal toepassingen. Ze zijn veelal hittebestendig en rubberachtig en worden gebruikt als kit, lijm, smeermiddel, als grondstof voor keukengerei en diverse andere producten.

Siliconen zijn polymeren waarin de keten gevormd wordt door silicium- en zuurstofatomen. Het zuurstofatoom heeft geen vrije bindingen meer, silicium echter wel. Aan het silicium-atoom bevinden zich organische substituenten. De formule van het polymeer kan dan geschreven worden als: [-SiRR1-O]n. De twee organische substituenten aan silicium kunnen gelijk zijn, maar dat hoeft niet. Om die reden wordt de notatie RR1 gebruikt. Veel gebruikte substituenten zijn:

Eigenschappen[bewerken]

Kenmerkende eigenschappen van siliconen zijn:

  • Slechte warmtegeleiding
  • Beter bestand tegen hoge en lage temperaturen dan de meeste vergelijkbare stoffen
  • Niet of nauwelijks giftig
  • Goed bestand tegen inwerking van zuurstof en uv-licht.

Toepassingen[bewerken]