Polydimethylsiloxaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
dimethylpolysiloxaan
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule
Structuurformule
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
(CH3)3-Si-[O-Si(CH3)2]n-O-Si(CH3)3
IUPAC-naam polydimethylsiloxaan
Andere namen dimethylpolysiloxaan; siliconenvloeistof;
siliconenolie; dimethylsilicone
CAS-nummer 63148-62-9
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Dichtheid Tussen 0,964 en 0,977 g/cm³
Smeltpunt glasovergang bij -120 °C
Kookpunt 200 °C
Onoplosbaar in water
Nutritionele eigenschappen
ADI 1,5 mg/kg lichaamsgewicht
Type additief antischuimmiddel
E-nummer E900
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Polydimethylsiloxaan (PDMS) (CAS-nummer 63148-62-9) is een vaakgebruikt anorganisch polymeer dat silicium bevat. Het is een heldere, kleurloze, viskeuze vloeistof, vrijwel onoplosbaar in water. De polymeerketens bestaan uit opeenvolgende eenheden met de formule -(CH3)2SiO- en zijn aan de uiteinden gestabiliseerd met trimethylsiloxy-eenheden met de formule -(CH3)3SiO.

Het is een inerte, ongevaarlijke, niet ontvlambare stof. Het wordt aan veel voedingsmiddelen toegevoegd als antischuimmiddel, m.n. aan confituren, marmelade (jam), fruit- en groentenconserven, vruchtensappen, soepen en (frituur)vetten. Het is in de Europese Unie toegelaten onder het E-nummer E900. De aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) is 1,5 mg/kg lichaamsgewicht.

Polydimethylsiloxaan met een moleculair gewicht van ongeveer 27000 wordt gebruikt (als Biodur S10) bij een aantal plastinatiemethoden.

PDMS wordt ook veel gebruikt om microfluïdische chips te produceren. Het is gasdoorlatend en biocompatibel, en daarom geschikt voor het kweken van cellen in chips. Het heeft echter als nadeel dat het krimpt en makkelijk vervormt.

uitgeharde PDMS-cilinder op het grondlicht van een stereomicroscoop