Slendang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Moeder met kind (Taiwan, 1875)
Moderne draagdoek (buikdrager)

Een slendang is in Indonesië een traditioneel kledingstuk voor mannen en vrouwen. Het is een, meestal gebatikte, doek die om de heupen wordt geslagen. Zijn de uiteinden aan elkaar genaaid, zodat er een koker ontstaat, dan noemt men het een sarong.

Draagdoek voor kinderen[bewerken]

Een slendang is ook een draagdoek waarmee een ouder een baby of peuter op zijn lichaam kan binden en zo kan dragen.

De doek is ongeveer 2 meter lang en 1 meter breed, en van dunne, stevige stof gemaakt. Het wordt over de ene schouder en onder de andere arm door geknoopt, waarbij de baby als in een soort hangmat tegen de borst ligt.

Met enige oefening kan de baby in de slendang worden gevoed. Doordat de baby in de slendang dicht bij de moeder wordt gedragen, produceert zij meer prolactine, een hormoon dat de melkproductie reguleert. Ook wordt het voor de moeder makkelijker te constateren wanneer de baby wil drinken.

In traditionele culturen wordt een draagdoek vaak als vanzelfsprekend ervaren. In de westerse cultuur zijn draagdoeken vrij uitzonderlijk, hoewel ze de laatste jaren meer en meer gebruikt worden.

Aanbrengen[bewerken]

  • vouw de doek in de lengte dubbel
  • leg hem met de open kant naar je toe over je schouder
  • knoop de doek op je heup vast met een dubbele knoop
  • draai de knoop naar je rug
  • leg de baby op je schouder
  • hou de doek met je andere hand open
  • met een halve draai de baby op z'n rug in de doek laten zakken
  • het schouderstuk terugslaan zodat er een draai ontstaat en een goed breed draagvlak
  • baby moet met het hoofd op harthoogte liggen.

Afbeeldingen[bewerken]