Space Invaders

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Space Invaders
Space Invaders style.png
(Cover op en.wikipedia.org)
Ontwerper(s) Tomohiro Nishikado
Ontwikkelaar(s) Taito
Uitgever(s) Midway (Noord Amerika)
Taito (Japan)
Leisure & Allied Industries (Australië)
Datum van uitgave 1978
Genre(s) actiespel
Speelmodus 1 of 2 spelers (beurtelings)
Platform(s) arcade, Atari 2600, Atari 5200, Atari 8-bit, Game Boy Advance, Game Boy Color, iPad, iPhone, J2ME, MSX, NES, Nintendo 64, PlayStation, Windows, Virtual Console (Wii)
Portaal  Portaalicoon   Computerspellen

Space Invaders is een arcadespel, ontworpen in 1978 door Toshihiro Nishikado. Het werd oorspronkelijk gemaakt door Taito en de licentie voor de Verenigde Staten werd gegeven aan Midway. Het spel werd als eerste in thuisland Japan uitgebracht in 1978 en geldt als een van de invloedrijkste computerspellen ooit gemaakt. Hoewel het naar moderne standaarden zeer simplistisch is was het een van de eerste moderne computerspellen.

Beschrijving[bewerken]

Space Invaders is geïnspireerd door Taitos eerdere spel Space Monsters en Toshiro's interpretatie van buitenaardse wezens uit The War of the Worlds, en is een samensmelting van de twee. De speler bestuurt een laserkanon dat links en rechts beweegt aan de onderkant van het scherm. Rijen aliens bewegen heen en weer, tevens langzaam van boven naar beneden bewegend. Als een van de wezens de onderkant van het scherm bereikt is het spel afgelopen. Het laserkanon heeft een oneindige hoeveelheid munitie om de wezens te vernietigen. Ondertussen schieten de aliens af en toe terug op de speler met dodelijke stralen en bommen. Het kanon kan drie keer vernietigd worden (de speler heeft drie levens) en het spel eindigt wanneer alle levens op zijn. Soms komt er een ruimteschip voorbij aan de bovenkant, dat kapot geschoten kan worden voor extra punten. Terwijl de speler meer en meer wezens vernietigt gaan de wezens steeds sneller bewegen. Wanneer het laatste wezen beschoten wordt komt er een nieuw scherm met wezens die een rij lager beginnen met bewegen dan in de vorige ronde.

Computerspellen bestonden al eerder dan Space Invaders, en Atari's Pong was al zes jaar op de markt toen dit spel uit kwam. Space Invaders trok echter de aandacht van het publiek op een tot dan toe unieke manier. De sciencefictionactie en het futuristisch ontwerp sloegen aan bij het publiek tijdens de Star Wars-gekte. Het ontwerp van het spel bevatte een beetje horror, aangezien het de spelers de illusie gaf dat ze in een gevecht waren om de Aarde te behoeden van buitenaardse indringers - een gevecht dat ze uiteindelijk zouden verliezen, omdat er geen einde aan de wezens komt. De simpele achtergrondmuziek, die als een kloppend hart klinkt, verhoogde de spanning nog meer.

Toepassing[bewerken]

Een van de belangrijke punten in Space Invaders is het feit dat wanneer meer en meer wezens worden beschoten, de overgebleven wezens sneller en sneller bewegen. De verandering in snelheid is klein in het begin, maar zeer duidelijk aan het eind. Dit was oorspronkelijk onbedoeld - als het programma minder wezens moet bewegen kan het het scherm sneller verversen - maar het programmeerteam besloot om dit te behouden in plaats van de "fout" op te lossen.

Space Invaders gebruikte een Intel 8080 als processor, werkend op 2 MHz. Alle geluidseffecten waren via aparte elektronica geïmplementeerd.

In de rechtopstaande arcadeversie werd het scherm in zwart-wit in spiegelbeeld vanuit de kast geprojecteerd op een plastic paneel dat de speler zag. Dit is vergelijkbaar met de autocue die vaak door nieuwlezers op TV wordt gebruikt. Achter het reflecterende paneel stond een maanlandschap wat het spel een indrukwekkende achtergrond gaf. Er waren twee rechtopstaande versies van het spel. De oorspronkelijke Japanse versie had een joystick om het laserkanon te besturen, terwijl de Amerikaanse versie hiervoor aparte knoppen had. Aangezien het scherm zwart-wit was, voegde Taito een gekleurde coating toe aan het reflecterende paneel, waardoor het spel voor de speler toch gekleurd was. Echter in de allereerste versie van het spel in Japan ("tafel"-Space Invaders) was het een puur zwart-witspel. Er bestond ook een versie waarin de graphics echt gekleurd waren.

Space Invaders had geen hardware om willekeurige getallen te genereren, dus de ogenschijnlijke willekeurige punten die verkregen werden door het ruimteschip gebruikte een hashfunctie gebaseerd op het aantal schoten dat de speler had afgevuurd in de huidige invasiegolf. Het duurde niet lang voordat werd ontdekt dat de maximale 300 punten verkregen worden door het eerste ruimteschip met het 23ste schot te raken, en alle daaropvolgende met intervallen van 15 schoten.[1] Latere versies van het spel werkten op een andere manier.

Een ander belangrijk tactisch deel van het arcadespel is dat het onmogelijk is om geraakt te worden door een schot afgevuurd vanaf de laatste rij van het scherm voordat de wezens de grond raken.

Grafisch ontwerp[bewerken]

In oktober 2005 vertelde Nishikado aan het tijdschrift Edge dat het uiterlijk van de wezens was gebaseerd op H. G. Wells' klassieke boek The War of the Worlds: "In het verhaal leken de buitenaardse wezens op octopussen. Ik tekende een bitmapafbeelding van dit idee. Ik maakte daarna andere wezens die leken op zeewezens zoals een inktvis en een krab." Nishikado zei ook dat zijn oorspronkelijke idee was om de vijanden er als vliegtuigen te laten uitzien, maar dat het technisch te moeilijk was om dit te tekenen. Hij was tegen het idee om de vijanden als mensen weer te geven, omdat hij vond dat het beschieten van mensen "moreel verkeerd" was.

Platforms[bewerken]

Jaar Platform
1978 Arcade
1980 Atari 2600, Atari 8-bit
1982 Atari 5200
1985 MSX, NES, SG-1000
1994 Game Boy, SNES
1995 TurboGrafx CD
1996 SEGA Saturn
1997 PlayStation
1999 WonderSwan
2003 J2ME
2008 Virtual Console (Wii)
2009 iPhone
2010 iPad

Ontvangst[bewerken]

Beoordeeld door Platform Datum Score
The Video Game Critic Atari 5200 16 juli 2004 100%
All Game Guide Atari 2600 1998 100%
The Video Game Critic Atari 2600 30 juni 2004 91%
The Atari Times Atari 2600 20 oktober 2003 85%
Atari Gamer - XL-XE Game Review Edition Atari 8-bit december 2013 80%
Game Freaks 365 Atari 2600 2004 80%
The Atari Times Atari 5200 10 maart 2005 53%
PC Powerplay J2ME juni 2006 40%
Power Play Game Boy augustus 1990 24%
Bronnen, noten en/of referenties