Staar
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
Staar is de benaming voor twee zeer verschillende oogziekten, glaucoom en cataract, die vooral bij ouderen voorkomen en leiden tot verlies van het gezichtsvermogen.
- Glaucoom of groene staar is een verhoogde druk van de vloeistof in de oogbol. Als de oogzenuw door de te hoge druk eenmaal beschadigd is, dan is deze schade onomkeerbaar. Wanneer deze afwijking op tijd wordt geconstateerd, kan men schade voorkomen door in een aantal behandelingen met behulp van een laser kleine gaatjes in de oogbol te maken.
- Cataract (ook wel grauwe of grijze staar genoemd) is een vertroebeling van de ooglens. Een mogelijke behandeling is het vervangen van de lens door een implantaat. Grijze staar kan ook worden veroorzaakt door een trauma of worden versneld door diabetes mellitus (suikerziekte).
In de westerse wereld is staar goed te behandelen, waardoor het gezichtsvermogen weer hersteld kan worden. Staaroperaties zijn de afgelopen twintig jaar vrij eenvoudige standaardingrepen geworden, omdat ze vaak uitgevoerd worden. Jaarlijks vinden er in Nederland ongeveer 160.000 staaroperaties plaats.
Bij grauwe staar is er sprake van een troebele ooglens. De ooglens bestaat uit een zakje (de kapselzak) en het innerlijke deel van de lens. In dit laatste deel zit de troebeling die de staar veroorzaakt.
Bij de staaroperatie verwijdert de oogarts het binnenste, troebele, deel van de lens uit de kapselzak. Het verwijderen van de lens gebeurt met een soort mini-stofzuigertje (phaco-emulsificatie). Dit mini-stofzuigertje stoot ultrasone trillingen uit waardoor de troebele lens losgemaakt wordt. Tegelijkertijd worden de losgetrilde deeltjes opgezogen met het stofzuigertje.
Als de kapselzak leeg is, plaatst de oogarts hier een kunststof lensje in. Tegenwoordig zijn dit oprolbare lensjes die door een erg kleine opening ingebracht worden. Vroeger waren de lensjes van een hard materiaal (PMMA) gemaakt waardoor de opening tot drie keer groter moest zijn en er gehecht moest worden. Mede hierdoor is de ingreep nu veel veiliger en voorspelbaarder geworden. Complicaties kunnen altijd optreden, maar het risico hierop is enorm verminderd.
