Stanovojgebergte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stanovojgebergte
locatie van het gebergte in Noordoost-Azië (rechtsboven)
locatie van het gebergte in Noordoost-Azië (rechtsboven)
Hoogste punt Skalisti (2482 meter)
Lengte 725 km
Locatie Oost-Siberië
Type Midden- en hooggebergte
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het Stanovojgebergte (Russisch: Становой хребет; Stanovoj chrebet) of Stanovojrug is een gebergte ten noordoosten van het Baikalmeer en in het zuidwesten van het Russische Verre Oosten. Het maakt deel uit van de Zuid-Siberische gebergtes en is ongeveer 725 kilometer lang en loopt globaal in oost-west richting vanaf de rivier Oljokma naar de rivier Majar en de bronnen van de rivier Oetsjoer, dichtbij de Zee van Ochotsk en scheidt de stroomgebieden van de Lena en Amoer rivieren. Het hoogste punt is de Skalisti met 2482 meter. Het gebergte bevat veel gletsjers, die de belangrijkste bronnen vormen voor de Lena. Het Jablonovygebergte kan worden gezienals een zuidwestelijke verlenging van het Stanovojgebergte.

In het gebergte zijn goud, mica, ijzererts en zeldzame edelmetalen aangetroffen. Het gebergte werd voor het eerst onderzocht en beschreven door de Russische onderzoeker Alexander von Middendorff.

Het gebergte ligt in een bijna onbewoond gebied en werd in de geschiedenis gezien als de grens tussen Rusland en China bij het verdrag van Nertsjinsk in 1689.