Baikalmeer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Baikalmeer
Werelderfgoed natuur
Karte baikal2.png
Land Vlag van Rusland Rusland
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria vii. viii, ix, x
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 754
Inschrijving 1996 (20e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst

Het Baikalmeer of Bajkalmeer (Russisch: Озеро Байкал, Ozero Bajkal; Boerjatisch: Байгал нуур, Baygal nuur) is een meer in het zuiden van Siberië (Rusland) ten zuiden van het Baikalgebergte. De lengte is rond de 640 km, en de grootste breedte is net geen 80 km. Met een maximale diepte van 1642 meter en de oppervlakte van 31.500 km² (ongeveer zo groot als België) is het Baikalmeer het diepste meer en het grootste zoetwaterreservoir ter wereld. Sinds 1996 staat het meer op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Etymologie[bewerken]

De etymologie van de naam Baikal is onzeker. Mogelijk is er een verband met het Turkse bai kul dat rijk meer betekent of specifieker het Jakoetse baigal dat meer, 'zee' of bai-kyul dat rijk meer betekent. Het Jakoets is een Turkse taal.

Beschrijving[bewerken]

Het Baikalmeer is het grootste zoetwatermeer van Eurazië. Gemeten naar oppervlakte is het Bovenmeer (op de grens van de Verenigde Staten en Canada) groter. De inhoud van het Baikalmeer is echter groter dan de inhoud van alle 'Grote Meren' van Amerika bij elkaar. Berekend is dat het meer zoveel zoet water bevat dat het in de drinkwaterbehoeften van de hele wereldbevolking zou kunnen voorzien voor een periode van 30 jaar. Het wordt door ruim 300 rivieren gevoed, waarvan de Selenga in het zuiden de voornaamste is. De enige afvoer is de Angara, waarlangs het Baikalmeer via de Jenisej afwatert op de Noordelijke IJszee.

De gemiddelde temperatuur bedraagt in de winter -19°C, en in de zomer 14°C. Het meer is in de winter volledig bevroren. Het is mogelijk het meer over het ijs over te steken, maar het gevaar van onderkoeling is daarbij groot. De wind waait er zonder obstructie over de wijde ijsmassa, en doordat het zonlicht door de ijsmassa weg gereflecteerd wordt is het ook nog eens extra koud.

Het meer is rijk aan flora en fauna en herbergt unieke diersoorten als de baikalrob (een zoetwaterzeehond), de omoel, een houtingsoort (zalmachtige) en een hele reeks endemische vlokreeftjes.

Op 29 juli 2008 bereikte een Russische expeditie in een mini-onderzeeër de bodem van het Baikalmeer op een diepte van 1580 meter.

Olympische vlam[bewerken]

De Olympische vlam werd op 29 september 2013 in Olympia door Thomas Bach ontstoken en legde 65.000 km door Rusland af in 123 dagen, waarbij alle 83 regio's van Rusland werden bezocht. De fakkel ging op 9 november de ruimte in, bezocht de Noordpool en werd meegenomen naar de bodem van het Baikalmeer.[1] Duikers oefenden twee maanden om dit veilig te doen.

Afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Fakkel naar de bodem van het meer [1]