Baikalmeer
| Baikalmeer | ||
| Werelderfgoed natuur | ||
| Land | ||
| UNESCO-regio | Europa en Noord-Amerika | |
| Criteria | vii. viii, ix, x | |
| Inschrijvingshistorie | ||
| UNESCO-volgnr. | 754 | |
| Inschrijving | 1996 (20e sessie) | |
| UNESCO-werelderfgoedlijst | ||
Het Baikalmeer of Bajkalmeer (Russisch: Озеро Байкал, Ozero Baijkal; Boerjatisch: Байгал нуур, Baygal nuur) is een meer in het zuiden van Siberië (Rusland) ten zuiden van het Baikalgebergte. Met een maximale diepte van 1642 meter en de oppervlakte van 31.500 km² (ongeveer zo groot als België) is het Baikalmeer het diepste meer en het grootste zoetwaterreservoir ter wereld.
De etymologie van de naam Baikal is onzeker. Mogelijk is er een verband met het Turkse bai kul dat rijk meer betekent of specifieker het Jakoetse baigal dat meer, 'zee' of bai-kyul dat rijk meer betekent. Het Jakoets is een Turkse taal.
Het Baikalmeer is het grootste zoetwatermeer van Eurazië. Gemeten naar oppervlakte is het Bovenmeer (op de grens van de Verenigde Staten en Canada) groter. De inhoud van het Baikalmeer is echter groter dan de inhoud van alle 'Grote Meren' van Amerika bij elkaar. Berekend is dat het meer zoveel zoetwater bevat dat het in de drinkwaterbehoeften van de hele wereldbevolking zou kunnen voorzien voor een periode van 30 jaar. Het wordt door ruim 300 rivieren gevoed, waarvan de Selenga in het zuiden de voornaamste is. De enige afvoer is de Angara, waarlangs het Baikalmeer via de Jenisej afwatert op de Noordelijke IJszee.
Het meer is rijk aan flora en fauna en herbergt unieke diersoorten als de baikalrob (een zoetwaterzeehond), de omoel, een houtingsoort (zalmachtige) en een hele reeks endemische vlokreeftjes.
Sinds 1996 staat het Baikalmeer op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Op 29 juli 2008 bereikte een Russische expeditie in een mini-onderzeeër de bodem van het Baikalmeer op een diepte van 1580 meter.
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Озеро Байкал op Wikimedia Commons. |