Strijdvlegel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Friezen vallen tijdens de Vijfde Kruistocht de toren van Damiate aan. Op de boeg staat een Fries met een dorsvlegel te zwaaien. De strijdvlegel zou uit de dorsvlegel zijn voorgekomen
Strijdvlegel

De strijdvlegel is een middeleeuws wapentype bestaande uit een schacht met aan het uiteinde een ketting. Het uiteinde van de ketting is over het algemeen verzwaard met een korte metalen staf of een metalen bol, die vaak nog voorzien is van metalen punten. De kenmerkende eigenschap van de strijdvlegel is dat die een tegenstander kan raken die zich verdedigt met een schild.

Over de geschiedenis van de strijdvlegels is weinig bekend. Hun ontstaan wordt wel geplaatst tijdens de kruistochten. Maar ze kunnen ook wel ontstaan zijn als wapen in de middeleeuwen of zelfs de Romeinse tijd. Het is zelfs niet duidelijk of ze werkelijk ontwikkeld zijn uit dorsvlegels, of alleen "vlegel" genoemd worden vanwege een overeenkomst in bouw.

Strijdvlegels verschillen onderling sterk. De meest voorkomende strijdvlegels hebben een korte steel en een lange ketting, zoals nodig in een man tegen man gevecht tegen een schilddrager.[1] Maar er zijn ook veel lansachtige, tweehandige exemplaren bekend, soms wel manshoog, die geschikter zijn om over een schildmuur te reiken.

De strijdvlegel wordt vaak foutief morgenster of goedendag genoemd.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De "korte stok en lange ketting" zijn relatief: de ketting moest altijd korter zijn dan de stok, opdat de bol niet terecht zou komen op de vingers van diegene die de strijdvlegel hanteert. Strijdvlegels waarvan de ketting even lang of langer is dan de stok, zijn niet origineel.[bron?]