Supermarine S.6B
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Supermarine S.6B | ||||
 |
||||
| Fabrikant | Supermarine | |||
| Lengte | 8,79 m | |||
| Spanwijdte | 9,14 m | |||
| Hoogte (vanaf de grond) | 3,73 m | |||
| Leeggewicht | 2.082 kg | |||
| Vleugeloppervlak | 13,5 m² | |||
| Motoren | 1 Rolls-Royce R | |||
| Max. stuwkracht per motor | 1.753 kW | |||
| Kruissnelheid | 655.8 km/h | |||
| Eerste vlucht | 1931 | |||
| Voornaamste gebruikers | RAF | |||
| Aantal gebouwd | 2 | |||
|
||||
De Supermarine S.6B was een race-watervliegtuig ontwikkeld door Reginald Mitchell van het bedrijf Supermarine voor het winnen van de Schneider Trophy in 1931, het is de voorloper van de Supermarine Spitfire.
De winnende S.6B is nu te zien in het Science Museum in Londen
|
Geplaatst op:
05-09-2008 |
Dit artikel is een beginnetje over verkeer & vervoer. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |  |
