TAT-14

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
TAT-14
TAT-14
Aanlegplaatsen
Blåbjerg, Denemarken
Norden, Duitsland
Katwijk, Nederland
Saint-Valery-en-Caux, Frankrijk
Widemouth Bay, Engeland
Tuckerton/Manasquan, Verenigde Staten
Achtergrondinformatie
Eigenaar Vervoerders consortium
Totale lengte 15.428 km
Topologie Zelf-helende ring
Ontwerpcapaciteit 3.20 Tb per seconde
Huidige capaciteit 1.87 Tb per seconde
Technologie Optische vezel met EDFA herhalers
Jaren in werking 2001 - heden
Website
Portaal  Portaalicoon   Informatica
TAT-14

TAT-14, voluit TransAtlantic Telephonecable Number 14, is de veertiende trans-Atlantische onderzeekabel tussen Europa en Noord-Amerika. Strikt genomen dekt de term 'telefoonkabel' niet de lading, aangezien er vooral data (bijvoorbeeld, maar niet uitsluitend, internetverkeer) overheen getransporteerd wordt.

Geschiedenis en aanleg[bewerken]

De kabel werd in 2001 gelegd. De totale kosten bedroegen 1,2 miljard euro, waarvan slechts de helft besteed werd aan het feitelijke leggen van de kabel. De kosten werden door een consortium van 50 grote telecombedrijven gedeeld, waarvan France Telecom, Deutsche Telekom en Sprint de grootste en bekendste zijn. Om de kabel te beschermen tegen bijvoorbeeld uitgeworpen ankers, werd voor de aanleg een meter diepe geul in de zeebodem gegraven. Op de plaatsen waar de bodem te hard was, werd de kabel beschermd met een ijzeren omhulsel. Na elke 50 tot 70 kilometer werd op de bodem een repeater geplaatst om het signaal te versterken en op te schonen.

De kabel komt op zeven plaatsen aan land, te weten Blåbjerg in Denemarken, Katwijk, Norden in Duitsland, St. Valéry in Frankrijk, Bude in Engeland, en tot slot Tuckerton en Manasquan in de Verenigde Staten. De totale lengte bedraagt 15.428 kilometer.

Netwerk[bewerken]

De TAT-14 bestaat uit vier glasvezelparen, waarvan er twee actief in gebruik zijn, en twee als back-up dienen. Hoewel het technisch mogelijk is om door één glasvezel data beide kanten op te sturen, is er om redenen van betrouwbaarheid gekozen voor een systeem waarbij over de ene vezel het verkeer van oost naar west gaat en over de andere vezel het verkeer van west naar oost.

TAT-14 maakt gebruik van golflengtemultiplexing. Elke vezel in beide paren draagt 16 golflengtes met per golflengte een STM-64, oftewel een capaciteit van ieder 10 Gigabit per seconde. De totale capaciteit bedraagt dus 320 gigabit per seconde van oost naar west, en dezelfde hoeveelheid de andere kant op.

Als extra bescherming is de TAT-14 in een ring aangelegd. Vanuit Katwijk gezien loopt de kabel naar Frankrijk, Zuid-Engeland en vandaar naar Tuckerton in de Verenigde Staten. Vanuit de Verenigde Staten loopt de kabel weer terug, maar dan via een meer noordelijk gelegen route. De kabel passeert het Verenigd Koninkrijk aan de noordkant en komt aan land in Blåbjerg. Vanuit Blåbjerg loopt de kabel naar Norden en vervolgens weer naar Katwijk. Als de kabel op één punt zou breken, dan kan het verkeer via de tegengestelde richting toch haar bestemming bereiken.

Externe link[bewerken]