Tafonomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het kadaver van een zilvermeeuw (Larus argentatus) op het strand van Düne. Waarnemingen van recent gestorven meeuwen maken duidelijk dat de vogels alleen op het land en aan de oever volledig fossiliseren. In het water vergaat het kadaver terwijl de aan het oppervlakte drijft.[1]

De tafonomie is de wetenschap die onderzoek doet naar gestorven organismen. Omdat gestorven organismen (of hun sporen) meerdere fasen doorlopen voordat ze in fossielen veranderen (zie: fossilisatie) wordt bij tafonomie kennis uit verschillende andere wetenschappen gebruikt, zoals biochemie, biofysica, scheikunde, biologie, geologie en bij sporenfossielen ook fysiologie.

Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) Lyman, R.L.; 1994: Vertebrate Taphonomy. Cambridge University Press, Cambridge, ISBN 0-521-45215-5
  • (en) Bromley, R.G.; 1996: Trace fossiles: Biology, Taphonomy and Applications, Chapman & Hall, Londen, [1]
  • (en) Martin, R.E.; 1999: Taphonomy. A Process Approach, Cambridge Paleobiology Series, Cambridge University Press, Cambridge, ISBN 0-521-59833-8
  • (de) Müller, A.H.; 1994: Lehrbuch der Paläozoologie. Gustav Fischer, Jena 1957, ISBN 3334002233

  1. (de) Ziegler, B.; 1992 (5e druk): Einführung in die Paläobiologie - Teil 1. Allgemeine Paläontologie, Schweizerbart'sche Verlagsbuchhandlung, Stuttgart