Thüringers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Europa rond 480; de Thüringers (Thuringi) in bruin.

De Thüringers (Latijn: Thuringi, T(h)ueringi of T(h)oringi) waren een verbond van verschillende Germaanse stammen, vooral Hermanduri, maar ook Warnen en een deel van de Angelen en Sueven.

Geschiedenis[bewerken]

Omstreeks 400 vormden zij het Koninkrijk Thüringen, dat zich uitstrekte tussen het Thüringerwoud, de middenloop van de Elbe en de Moldau, en in het zuiden tot bijna aan de Donau.

Na de ineenstorting van het rijk van de Hunnen na 454 begonnen de Thüringers hun gebied in zuidelijke en westelijke richting uit te breiden, tot in het gebied dat de Franken hun betwistten. Rond 491 werden zij door de Frankische koning Clovis verslagen en aan zijn heerschappij onderworpen. Deze overheersing was niet blijvend, want na de dood van Clovis werden de Thüringers door drie koninklijke broeders bestuurd.

Het rijk der Thüringers werd in 531 opnieuw veroverd door de Franken. Ditmaal was de onderwerping blijvend. Het verloor zijn koningshuis en was sindsdien nog slechts een Frankisch groothertogdom.

Bronnen[bewerken]