Thermoplast

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een thermoplast is een materiaal van kunststof dat bij sterke verhitting zacht wordt. Dit in tegenstelling tot thermoharders, materialen die hard blijven als ze verhit worden.

Deze materiaalgroep bestaat uit lineaire macromoleculen zonder dwarsverbindingen (hoewel soms een zekere vertakking kan optreden). In de moleculen zijn de bindingen covalent en sterk, terwijl de moleculen onderling slechts gebonden zijn door vanderwaalsbindingen. Deze laatste verbreken bij opwarmen, waardoor de individuele ketensheeft grote voordelen, omdat de zacht gemaakte materialen makkelijk in de juiste vorm kunnen worden gebracht, en bovendien gemakkelijk kunnen worden hergebruikt. In bepaalde omgevingen is het gedrag echter nadelig. In vliegtuigen of andere omgevingen waar de gevolgen van brand zeer ernstig kunnen zijn worden thermoplasten liever niet toegepast, omdat deze bij verhitting kunnen smelten, op mensen terecht kunnen komen en brandwonden kunnen veroorzaken.

Voorbeelden[bewerken]

Voorbeelden van thermoplastische materialen zijn:


Zie ook[bewerken]