Polycarbonaat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een polycarbonaat (PC) is een thermoplastisch polymeer waarbij de monomeren verbonden zijn door een carbonaatbinding. (...-O-CO-O-...). Polycarbonaat is een stevig, hard en doorzichtig materiaal dat in tegenstelling tot de meeste andere kunststoffen hoge temperaturen aankan. Het is makkelijk in gebruik en wordt daarom veel gebruikt voor een groot gebied aan toepassingen. Polycarbonaat wordt bijvoorbeeld gebruikt om cd's van te maken, maar ook veiligheidsbrillen, helmen, helmvizieren, drinkflessen en verpakking van voedingsmiddelen zijn vaak van polycarbonaat. Voedingsmiddelen die verpakt zijn in polycarbonaat kunnen er voor zorgen dat het schadelijke bisfenol A door de mens opgenomen wordt.

Synthese van polycarbonaat uit bisfenol A en fosgeen

Polycarbonaat wordt gevormd door de polymerisatiereactie van een tweewaardig alcohol (een diol) met een carbonylhoudende verbinding, gewoonlijk fosgeen. Het meest gebruikte diol is het aromatische bisfenol A; maar andere aromatische (bijvoorbeeld resorcinol, hydrochinon, 4,4'-bifenol...) of alifatische diolen (bijvoorbeeld isosorbide) zijn ook mogelijk, eventueel in combinatie. In plaats van fosgeen kan men bijvoorbeeld difenylcarbonaat of bismethylsalicylcarbonaat (BMSC) gebruiken.

De regio rond Antwerpen is belangrijk voor de productie van polycarbonaatgranulaten. In België produceert Bayer MaterialScience zowel Makrolon als Apec, dat nog temperatuurbestendiger is. In Nederland produceert STYRON Corporation onder de naam Caliber polycarbonaat. Makrolon, Makrolife en Lexan zijn ook de merknaam voor polycarbonaatplaten van respectievelijk Bayer, Arla Plast en SABIC IP.

Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen