Three strikes-wetgeving

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Three strikes-wetgeving is een wet die het mogelijk maakt om iemand bij een derde veroordeling een extra zware sanctie op te leggen. De term is afgeleid uit het honkbal.

Een groot aantal staten in de Verenigde Staten heeft een three strikes-wet waarbij iemand die voor de derde keer veroordeeld wordt voor een zwaar misdrijf tot een extra lange gevangenisstraf veroordeeld wordt. Meestal gaat het hierbij om 25 jaar tot levenslang. Men gaat er in zo'n geval van uit dat de persoon onverbeterlijk is en maar beter van de maatschappij weg kan worden gehouden met een daling van de criminaliteit tot gevolg.

In een aantal Europese landen bestaat het plan om mensen die tot drie maal toe betrapt zijn op het illegaal downloaden of verspreiden van auteursrechterlijkbeschermde werken, zoals films en muziek, tijdelijk af te sluiten van het internet.

Nederland[bewerken]

In Nederland is de three strikes-wetgeving sinds december 2013 en december 2012 van toepassing op elementen van respectievelijk de Tabakswet[1] en de Drank- en Horecawet[2]. De minister, respectievelijk de burgemeester, kan voor een bepaalde tijd de verkoop van tabaksproducten of alcoholhoudende dranken verbieden aan verkooppunten die binnen een periode van 12 maanden driemaal tabaksproducten of alcoholhoudende dranken verkopen aan personen die niet (onmiskenbaar) de leeftijd van achttien jaar hebben bereikt. Dit verbod heeft een duur van ten minste een week en ten hoogste twaalf weken en wordt gehandhaafd door middel van een dwangsom. In april 2014 werd voorzover bekend de eerste dwangsom opgelegd door de NVWA.[3]

Zie ook[bewerken]

  1. Artikel 8a, Tabakswet
  2. Artikel 19a, Drank- en Horecawet
  3. Tabaksdetailhandel.nl