Tropengeneeskunde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Tropengeneeskunde is die tak van de geneeskunde die zich (mede) bezighoudt met die ziekten die in de (sub)tropen veel, maar in een gematigd klimaat zelden voorkomen. Het betreft voornamelijk infectieziekten en parasitaire infecties die in Nederland en België nagenoeg uitsluitend als importziekten worden waargenomen, zoals malaria, tyfus, dengue, amoebendysenterie, filariasis, lymphogranuloma venereum en ebola.

Opleiding[bewerken]

Een tropenarts heeft zich, na behalen van het basisartsdiploma, gespecialiseerd in de tropengeneeskunde. Deze specialisatie bereidt voor op een baan als Medical Officer in een ontwikkelingsland of binnen de internationale gezondheidszorg. In de specialisatie tropengeneeskunde wordt ook aandacht besteed aan curatieve zorg, administratie en beheer van een ruraal ziekenhuis, management van district gezondheidszorg en onderzoek.

Gekende opleidingsinstituten in het Nederlands taalgebied zijn het Belgisch Prins Leopold Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen of het Nederlands Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) in Amsterdam.

Nederland[bewerken]

Het Nederlandse systeem is uniek in de wereld,[bron?] de specialisatie bestaat uit twee jaar klinische stages in bepaalde Nederlandse ziekenhuizen op het gebied van chirurgie en obstetrie/gynaecologie of kindergeneeskunde. Aansluitend wordt de tropencursus voor artsen (NTC) gevolgd aan het Koninklijk Instituut voor de Tropen te Amsterdam.

Externe link[bewerken]