Tuidraad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van een mast met tuidraad
Fundering voor verankering tuidraden
Scheepsmast met verstaging (staand want)

Een tuidraad of tuikabel (tui) is een kabel die gebruikt wordt om stabiliteit aan hoge, smalle constructies (vaak zendmasten of windturbines) te geven. Eén eind van de kabel wordt aan de constructie bevestigd, het andere eind wordt verankerd aan een funderingsconstructie op een bepaalde afstand van de basis van de constructie. Op deze manier wordt een driehoek gevormd die niet vervormbaar is. Er zijn minimaal drie tuidraden nodig om in alle richtingen een stabiele constructie te vormen.

Tuidraad, stag en scheerlijn
Een tuidraad op een boot wordt stag genoemd en is een onderdeel van de verstaging. Bij tenten spreekt men van scheerlijnen.

Rondom een constructie worden kabels meestal op onderling gelijke afstand bevestigd. Dit kan bijvoorbeeld een driepunts-, een vierpunts-, een paar-paar- of een andere opstelling zijn. Dak-antennes hebben meestal een driepuntsbevestiging. Bij een vierpuntsopstelling kan het zijn dat één van de vier kabels nauwelijks of niet belast wordt.

Zie ook[bewerken]

Onderdelen die gebruikt worden om kabels te bevestigen: