Vogelen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over het bestuderen van vogels in de vrije natuur. Voor de, vooral in België gangbare, informele betekenis van vogelen, zie: geslachtsgemeenschap.
Vogelen
Vogelaars in Finland

Vogelen is het bekijken, op naam brengen, en tellen van vogels, het inventariseren van de vogels in gebieden, en het doen van onderzoek naar bijvoorbeeld gedrag en ecologie. De beoefenaars van deze hobby worden wel vogelaars of amateurornithologen genoemd. Piet Zomerdijk gaf als omschrijving van "vogelaar": iemand die min of meer gestructureerd kijkt naar vogels in het open veld.[1]

Een belangrijk doel van het vogelen is het verwerven en toetsen van kennis van vogels, ook van de algemenere soorten. De term "vogelspotten" wordt door hen gemeden, omdat het bij dat begrip vaak gaat om soortenjagen met de nadruk op alleen bijzondere soorten. Voor het vogelen is in eerste instantie weinig anders nodig dan interesse, een goed waarnemingsvermogen, een vogelgids voor het op naam brengen van soorten, en een verrekijker.

Geschiedenis[bewerken]

Het kijken naar vogels als hobby heeft een traditie die lang teruggaat. In de afgelopen vijftig jaar hebben zich een aantal veranderingen voorgedaan. Aanvankelijk lag de nadruk op soortherkenning. Vijftig jaar geleden waren daar in Nederland maar weinig geschikte boeken voor. Genoemd kunnen worden:

In de jaren vijftig van de 20e eeuw verscheen 'de Kist' (naar de bewerker voor het Nederlandse taalgebied) of 'de Peterson' (naar de auteur), een vogelgids[3] met afbeeldingen van (bijna) alle in Europa voorkomende vogelsoorten. Van de platen was twee derde in kleur en deze veldgids is voor de geschiedenis van de amateurornithologie in Nederland van eminent belang geweest.

In die tijd had lang niet iedereen een kijker. Het belangrijkste verschil tussen de situatie van vijftig jaar terug en nu is dat indertijd niemand wist welke vogels er te zien waren en waar die zaten.[1] Er waren al wel enkele bekende “hotspots”, waar groepjes vogelaars elkaar regelmatig ontmoetten en informatie uitwisselden. Met het publiceren van ervaringen in (regionale) tijdschriftjes werd toen een begin gemaakt.

Nog in de jaren zeventig was het aantal waarnemers en het aantal waarnemingen uiterst beperkt. De eerste atlas van de broedvogels van Noord-Holland (1971) kwam tot stand op basis van de waarnemingen van vijfendertig vogelaars.[4]

Vijftig jaar geleden werd er vrijwel alleen naar vogels gekeken door mannen. De psychologische verklaring daarvoor werd gezocht in de opvatting dat vogelen een gesublimeerde vorm van jagen is. De emancipatie is ook hier merkbaar. Tegenwoordig is het percentage vogelende vrouwen aanzienlijk groter.[1]

De uitrusting[bewerken]

Benodigdheden die men bij het vogelen kan gebruiken, zijn:

  • een vogelboek
  • een vogeldagboekje
  • een verrekijker en/of telescoop
  • vogelvoer
  • een cd- of mp3-speler
  • een pocket pc of smartphone, die als kaart, navigatiehulpmiddel, camera, vogelgids, geluidengids en invoermodule voor waarnemingen gebruikt kan worden.[5]

Twitchen[bewerken]

Twitchen is een vorm van 'soortenjagen'. Het woord is afkomstig uit het Engels en overgenomen door vogelaars in Nederland en België. Twitchen betekent het gericht opzoeken van een bijzondere vogel, geïnformeerd door derden. De stichting Dutch Birding Association publiceert een tweemaandelijks tijdschrift, Dutch Birding. Hierin worden waarnemingen van bijzondere vogels vermeld en identificatieartikelen aangeboden over moeilijk te determineren soorten. Ook in andere bladen, zoals regionale en provinciale tijdschriften, worden waarnemingen van de bijzondere soorten gepubliceerd. Twitchers maken vaak speciale afspraken met hun werkgever om in geval van bijzondere waarnemingen direct op pad te kunnen gaan. Ook het woord spotten wordt wel eens in een enigszins vergelijkbare betekenis gebruikt. Daarbij gaat het om een minder georganiseerde en meer toevallige wijzen van 'soortenjagen'.

In België worden waarnemingen van zeldzaamheden verspreid via RBAB (Rare Bird Alert Belgium). Twitchers kunnen zich inschrijven op deze dienst waardoor ze een bericht ontvangen op hun gsm wanneer een zeldzame vogel werd gezien in België. In het driemaandelijks tijdschrift Natuur.Oriolus, uitgegeven door Natuurpunt, verschijnen naast artikelen over allerhande vogelonderwerpen ook lijsten met waargenomen zeldzaamheden in België.

Beschermen[bewerken]

Vogelbeschermers komen op voor het bestaan van vele bedreigde vogelsoorten. Vele verenigingen ondersteunen het beschermingswerk. Weidevogels worden soms ook beschermd door boeren. In de bescherming van vogelsoorten die op de Nederlandse Rode lijst staan, speelt Vogelbescherming Nederland een belangrijke rol.

De beschermingsorganisatie Birdlife International werkt wereldwijd. Veel vrijwilligers zorgen voor het praktische beschermwerk, zoals boeren informeren, natuur aanleggen en bewaken.

Onderzoek door vrijwilligers[bewerken]

De Sovon is de koepelorganisatie voor honderden vogelaars die onderzoek verrichten op vrijwillige basis. In 2002 verscheen van deze organisatie de Broedvogelatlas van Nederland.[6] Hiervoor zijn duizenden uren inventarisatiewerk verricht: per blok van vijf bij vijf kilometer zijn alle broedvogels geteld door te letten op zang of andere uitingen van territoriumgedrag. De Nederlandse Ornithologische Unie (NOU) telt veel amateurs onder haar leden.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]


Noten en referenties

  1. a b c Zomerdijk, Piet (2008). Vogelen vroeger en nu. In: Het Vogeljaar, Hedel, 56(5): 200–207. Van oorsprong betekent vogelaar overigens 'vogelvanger'
  2. Binsbergen, N. & D.Mooij (1937). Zien is kennen. Een zakdetermineerboek van alle in Nederland voorkomende vogels. 1e druk, Schoonderbeek, Laren.
  3. Peterson, R.T., G. Mountfort & P.A.D. Hollom (1954). A Field Guide to the Birds of Britain and Europe, Collins, London. Nederlandse vertaling en bewerking door mr. J. Kist (1e druk in 1954). Vogelgids voor alle in ons land en overig Europa voorkomende vogelsoorten, Elsevier, Amsterdam.
  4. Vogelwerkgroep Noordhollands Noorderkwartier (1971). Broedvogels van Noord-Holland Noord. Uitgeverij J.Heijnis Tsz, Zaandijk.
  5. WnPda gekoppeld aan waarneming.nl
  6. Sovon Vogelonderzoek Nederland (2002). Atlas van de Nederlandse broedvogels, 1998-2000. Nederlandse Fauna 5. Naturalis, Leiden, KNNV Uitgeverij Utrecht. ISBN 90-5011-161-0.