Wapen van Israël

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wapen van Israël

Het wapen van Israël bestaat uit een schild waarop een menora tussen twee olijftakken en boven het Hebreeuwse woord ישראל ("Israël") staat.

De menora op de Boog van Titus.

De staat Israël nam het wapen in zijn huidige vorm aan in 1948. Het ontwerp was de winnende inzending van een ontwerpwedstrijd; de tekenaars waren de broers Maxim en Gavriel Shamir. Hun ontwerp is wel iets aangepast aan de hand van elementen van andere inzendingen.

De menora is al bijna drieduizend jaar het symbool van het jodendom. Het werd gebruikt in de oude Joodse Tempel in Jeruzalem. De menora in het wapen is gebaseerd op de afbeelding van de menora op de Boog van Titus, die in Rome werd opgericht na de verovering van Jeruzelam in 70 na Christus. De olijftakken zijn een symbool van vrede.

De afbeelding lijkt gebaseerd op hoofdstuk 4 van Zacharia: "Ik zie daar een kandelaar, geheel van goud, met een oliehouder aan zijn top; hij heeft zeven lampen (…) en er zijn twee olijftakken bij, een aan de rechterzijde van de kandelaar en de andere aan de linkerzijde." Het is echter onbekend of het wapen werkelijk op deze Bijbeltekst is gebaseerd, of dat er sprake is van toeval; de broers Shamir hebben de Bijbeltekst namelijk nooit als de bron van hun werk genoemd.